ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prachum Phongsawadan (11) 2462.djvu/13

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
(๗)

ราชทานสัญญาบัตรเปนหลวงนรภารพิทักษ์ ตำแหน่งข้าหลวงมหาดไทย ในเวลารับราชการอยู่ในตำแหน่งนี้ ได้ไปรั้งราชการอยู่เมืองพิจิตร ๘ เดือน เมืองสวรรคโลก ๖ เดือน

ถึงปีวอก พ.ศ. ๒๔๓๙ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนบันดาศักดิ์ขึ้นเปนพระยาอุตรกิจพิจารณ์ฯ ตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดพิไชย รับราชการอยู่ในตำแหน่งนี้ ๔ ปี พระยาอุตรกิจพิจารณ์ฯ เปนผู้มีชื่อเสียงในการปราบโจรผู้ร้ายเข้มแขง เมื่อราชการในมณฑลพิศณุโลกลงระเบียบเรียบร้อยแล้ว จึงถูกย้ายไปว่าราชการจังหวัดอื่น มักจะเปนเพราะให้ไปปราบปรามโจรผู้ร้ายเปนพื้น พอปราบปรามเรียบร้อยแล้วก็ถูกย้ายไปอื่นอิก ด้วยเหตุนี้จึงได้เปนผู้ว่าราชการมาหลายจังหวัด คือเมื่อปีชวด พ.ศ. ๒๔๔๓ ย้ายไปจากจังหวัดพิไชยไปว่าราชการจังหวัดกระบี่ในมณฑลภูเก็ตอยู่ ๓ ปี ถึงปีเถาะ พ.ศ. ๒๔๔๖ ย้ายไปจากจังหวัดกระบี่ไปว่าราชการจังหวัดเชียงรายมณฑลพายัพอยู่ ๒ ปี ถึงปีมะเสง พ.ศ. ๒๔๔๘ ย้ายจากจังหวัดเชียงรายมาเปนปลัดมณฑลชุมพรอยู่ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานีปี ๑ แล้วไปเปนผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพรอยู่อิก ๒ ปี ถึงปีวอก พ.ศ. ๒๔๕๑ ย้ายไปจากจังหวัดชุมพรไปว่าราชการจังหวัดระยองในมณฑลจันทบุรีอยู่ปี ๑ แล้วย้ายไปเปนผู้ว่าราชการจังหวัดพัทลุงในมณฑลนครศรีธรรมราชอิก ๓ ปี ถึงปีชวด พ.ศ. ๒๔๕๕ พระยาอุตรกิจพิจารณ์ฯ มีความทุพลภาพ ได้ร้องทุกข์ต่อกระทรวงว่ารับราชการไม่ไหว ประสงค์จะขอกราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งราชการประจำ แต่เวลานั้นพเอิญที่จังหวัดตรังต้อง