ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prakat 2458-01-01.djvu/2

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว
วันที่ ๑ มกราคม ๒๔๕๘
เล่ม ๓๒น่า ๒๓๒๑
ราชกิจจานุเบกษา

ก็จะไปปะปนกับนามสกุลสามัญ จนจะทราบไม่ได้ว่านามสกุลไหนสำหรับราชตระกูล เพราะไม่มีเครื่องหมายเปนที่สังเกต ทรงพระราชดำริห์เพื่อจะดำรงนามสกุลสำหรับราชตระกูลให้ยืนยงอยู่ชั่วกัลปาวสาน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า บรรดานามสกุลซึ่งได้ทรงขนานพระราชทานแก่ผู้สืบสายราชตระกูลทั้งปวงนั้น ให้มีคำว่า “ณกุรงเทพ” เพิ่มท้ายนามสกุลนั้น ๆ เพื่อให้เปนเครื่องหมายว่านามสกุลนั้นเปนนามสกุลสำหรับราชตระกูล เช่นนามสกุล “มาลากุล” ซึ่งได้โปรดเกล้าฯ ขนานพระราชทานแก่ผู้สืบสายจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ นั้น ให้เติมคำว่า “ณกรุงเทพ” ลงข้างท้ายดังนี้ “มาลากุล ณกรุงเทพ” แลนามสกุล “พึ่งบุญ” ซึ่งโปรดเกล้าฯ ขนานพระราชทานแก่จางวางโท พระยาประสิทธิ์ศุภการ หม่อมหลวงเฟื้อ ก็ให้เติมคำ “ณกรุงเทพ” ลงข้างท้ายคือ “พึ่งบุญ ณกรุงเทพ” ดังนี้เป็นตัวอย่าง รวมความว่านามสกุลใดที่มีคำ “ณกรุงเทพ” ข้างท้าย ให้พึงเข้าใจว่านามสกุลนั้นเปนนามสกุลสำหรับราชตระกูล เพราะฉนั้นห้ามมิให้ผู้หนึ่งผู้ใดที่มิได้เปนผู้สิบสายราชตระกูลใช้คำ “ณกรุงเทพ” เปนนามสกุลฤๅต่อท้ายนามสกุลของตน แม้แต่ผู้ที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตพิเศษให้ถือนามสกุลสำหรับราชตระกูลได้ เช่นพวกบุตรนายเจริญซึ่งเปนบุตรบุญธรรมของเจ้าพระยาอภัยราชามหายุติธรรมธร มิได้เปนผู้สืบสายจากราชตระกูล แต่เจ้าพระยาอภัยราชามหายุติธรรมธรขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ถือนามสกุล “สุทัศน์” ได้ แลได้