มาตรา๓๓ระยะเวลาที่นับเปนสัปดาหะนั้น ท่านว่าย่อมสุดลงในสัปดาหะสุดท้ายเมื่อสิ้นวันซึ่งตรงกับวาระเริ่มระยะเวลานั้น
มาตรา๓๔ระยะเวลาที่นับเปนเดือนฤๅเปนปีนั้น ท่านว่าย่อมสุดลงในเดือนฤๅปีสุดท้ายเมื่อสิ้นวันซึ่งตรงกับวันเริ่มระยะเวลานั้น
ถ้าไม่มีวันตรงกัน ฤๅว่าวันซึ่งเริ่มระยะเวลานั้นเปนวันที่สุดแห่งเดือนไซร้ ท่านว่าระยะเวลาย่อมสุดลงเมื่อวันสุดท้ายแห่งเดือนสุดท้าย
มาตรา๓๕เดือนและปีนั้น ให้นับอย่างสุริยคติกาลตามประดิทินในราชการ
ต้นเดือนคือวันที่ ๑ แห่งเดือน
กลางเดือนคือวันที่ ๑๕ แห่งเดือน
ปลายเดือนคือวันสุดท้ายแห่งเดือน
มาตรา๓๖ระยะเวลานั้น ถ้าผ่อนออกไป ท่านให้นับเอาวันซึ่งต่อจากวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาเดิมนั้นเปนวันต้นแห่งระยะเวลาซึ่งผ่อนออกไป
มาตรา๓๗ถ้าวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาเปนวันหยุดซึ่งตามประเพณีงดเว้นการงาร ท่านให้นับวันที่เริ่มทำงารใหม่เข้าด้วย
มาตรา๓๘ในทางความ ในทางราชการ และทางค้าขายนั้น วัน หมายความว่าเวลาทำการงารตามปรกติ
