ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Pramuan Kot Mai 2466-11-11 (1).djvu/16

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
เล่ม ๔๐น่า ๑๖
วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๖๖
ราชกิจจานุเบกษา

ภายหลังเวลาเมื่อบุคคลเช่นว่านั้นหายวิกลจริตฤๅมีผู้แทนโดยชอบธรรมได้ตั้งขึ้นให้แก่บุคคลนั้นแล้ว


มาตรา๕๙บุคคลผู้ใดไม่สามารถจะจัดทำการงารของตนเองได้ เพราะเหตุจิตฟั่นเฟือนก็ดี เพราะความประพฤติสุรุ่ยสุร่ายเสเพลเปนอาจินก็ดี ฤๅเพราะเปนคนติดสุรายาเมาก็ดี เมื่อบุคคลผู้หนึ่งผู้ใดซึ่งระบุไว้ในมาตรา ๕๔ ได้ร้องขอต่อศาลแล้ว ศาลจะสั่งให้ผู้นั้นอยู่ในความพิทักษ์ก็ได้

คำสั่งศาลนี้ ให้โฆษนาในราชกิจจานุเบกษาด้วย

มาตรา๖๐บุคคลผู้ที่ศาลให้อยู่ในความพิทักษ์นั้น ถ้าผู้พิทักษ์ไม่อนุญาตแล้ว ย่อมไม่อาจจะทำการอย่างหนึ่งอย่างใดที่กล่าวต่อไปนี้แต่ลำพังตนได้ คือ

(๑)รับทรัพย์สินฤๅเงิน

(๒)ลงทุนเพื่อแสวงหาผลกำไร

(๓)ยืมเงินฤๅรับเงินเปนผู้ค้ำประกัน

(๔)ร้องฟ้องคดีในศาล เว้นแต่ที่จะร้องขอให้ยกเลิกผู้พิทักษ์ของตนนั้น จึงจะร้องฟ้องเองได้

(๕)ให้โดยเสนหา ฤๅทำสัญญาปรานีปรานอมยอมความ ฤๅตกลงให้อนุญาโตตุลาการพิจารณาคดี