ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Pramuan Kot Mai Ratcha Kan Thi Nueng 2482 (2).djvu/42

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
40
ผัวเมีย

อายการบุราณเล่า ทวยราษฎรทุกวันนี้ บิดา
มานดา
  } ประกอบ บุตรา
บุตรี
  } ให้มีสามีภิริยา แลให้ วิญาณกะทรัพย
อวิญาณกะทรัพย
  } เปนทุนก็มี แต่ผู้เถ้าผู้แก่มานั่งรู้เหนเปนคำนับ จะได้ทำหนังสือบริคนให้ไว้แก่กันตามประเพณีบุราณนั้นหามิได้ หย่างทำเนียมบุราณเสื่อมสูญไปช้านานแล้ว ครั้นจะประกาษแก่ราษฎรให้ฤ้ๅทำหนังสือบริคนดั่งแต่ก่อนนั้นก็เปนอันยาก ก็ให้ใช้ตามกระบิลเมืองที่เคยใช้มา จะไม่มีหนังสือบริคน[1] ก็ตามเถิด ถ้าแลเขาผัวเมียจะอย่ากัน จะปันสีนเดิมสีนสมรศนั้น ให้แพ่งพึงพิจารณาโดย สัจ
ธรรม
  } ได้ทรัพยฝ่าย ชาย
หญิง
  } มากน้อยเท่าใดไซ้[วซ 1] ก็ให้แบ่งปันตามส่วนสีน เดิม
สมรศ
  } โดยพระอายการอันบุราณราชกระษัตรบัญญัติให้แบ่งปันนั้นเถิด

กล่าวลักษณมูลวิวาทแห่ง ผัว
เมีย
  } จะอย่ากันโดยสงเขบแต่เท่านิ้

76

อันว่าหญิงอันชายมิได้คำนับสู่ฃอ แลชายกระทำทุราจารให้มีโทษนั้นมี ๗ ประการ

มาตุรกฺขิตา ประการหนึ่งคือหญิงอันอยู่ด้วยมานดา ๆ หากรักษา


  1. ↑ ฉะบับรองทรง: คำว่า บริคน ไม่มี
  1. ↑ ใบแก้คำผิดให้เพิ่มเชิงอรรถตรงนี้ว่า “ต้นฉะบับ: ไช้” (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)
ม.ธ.ก.