ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Rabiap 2538-12-20.djvu/4

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว

เล่ม ๑๒๒ตอนที่ ๔๐ ง

๑๙ พฤษภาคม ๒๕๔๘
หน้า ๖๖
ราชกิจจานุเบกษา

ในกรณีที่สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนผู้ขอลามีอาการป่วยจนไม่สามารถลงชื่อในใบลาได้จะให้ผู้อื่นลาแทนก็ได้ แต่เมื่อสามารถลงชื่อได้แล้ว ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาโดยเร็ว การลาป่วยตั้งแต่สามวันขึ้นไป ต้องมีใบรับรองแพทย์แนบไปด้วย

การลาป่วยไม่ถึงสามวัน ไม่ว่าจะเป็นการลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งติดต่อกัน ถ้าผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นสมควร จะสั่งให้มีใบรับรองแพทย์ตามวรรคสองประกอบใบลา หรือสั่งให้ผู้ลาไปรับการตรวจจากแพทย์ของทางราชการ เพื่อประกอบการพิจารณาอนุญาตก็ได้

หมวด ๒
การลากิจส่วนตัว

ข้อ๑๕สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนมีสิทธิลากิจส่วนตัว โดยได้รับเงินค่าตอบแทนปีละไม่เกินสิบวัน

ข้อ๑๖สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนซึ่งประสงค์จะลากิจส่วนตัว ให้ส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาต และเมื่อได้รับอนุญาตแล้ว จึงจะหยุดปฏิบัติหน้าที่ได้ เว้นแต่มีเหตุจำเป็นไม่สามารถรอรับอนุญาตได้ทัน ให้ส่งใบลาพร้อมด้วยระบุเหตุจำเป็นไว้ แล้วหยุดปฏิบัติหน้าที่ไปก่อนก็ได้ แต่จะต้องชี้แจงเหตุผล ให้ผู้มีอำนาจอนุญาตตรวจสอบโดยเร็ว ในกรณีมีเหตุพิเศษที่ไม่อาจส่งใบลาก่อนตามวรรคหนึ่งได้ ให้ส่งใบลาพร้อมทั้งเหตุผลความจำเป็นต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตทันทีในวันแรกที่มาปฏิบัติหน้าที่

ข้อ๑๗ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ลากิจส่วนตัว ซึ่งได้หยุดปฏิบัติหน้าที่ไปยังไม่ครบกำหนด ถ้ามีราชการจำเป็นเกิดขึ้น ผู้บังคับบัญชาหรือผู้มีอำนาจอนุญาตจะเรียกตัวมาปฏิบัติหน้าที่ก็ได้

หมวด ๓
การลาพักผ่อน

ข้อ๑๘สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนมีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีในปีหนึ่งได้สิบวัน โดยไม่ถือเป็นวันลา เว้นแต่สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนดังต่อไปนี้ไม่มีสิทธิลาพักผ่อนประจำปี ในปีที่ได้รับการบรรจุสั่งใช้ยังไม่ถึงหกเดือน

(๑)ผู้ซึ่งได้รับการบรรจุสั่งใช้เป็นสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนเป็นครั้งแรก