หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
เล่ม ๕
229
ราชาธิราช
แลองค์แห่งปริณายกนั้น คือให้รู้จักโทษแปดประการ ภยสินี คือเปนนักเลงผู้หญิงแลเล่นเบี้ยกินเหล้าเปนที่จะให้ฉิบหายแห่งทรัพย์หนึ่ง จิตโจรี คือมีจิตเปนโจร มักฉกชิงซึ่งทรัพย์ของผู้อื่นหนึ่ง อสันตุฏฐี คือมิได้อดกลั้นความศุขแลความทุกข์อันมาถึงตัวแลหวาดไหวหนึ่ง อติมัญติ คือมักดูหมิ่นผู้เฒ่าผู้แก่ แลมิได้เคารพแก่สมณพราหมณาจารย์หนึ่ง สันตาอปิยา คิดมิได้สมาคมซึ่งนักปราชญ์ แลรักใคร่ซึ่งคนพาลหนึ่ง นิททาสินี คือมีปรกติมักนอน นั่งก็หลับ ยืนก็หลับ จะนอนก็หลับ มิใคร่ตื่นหนึ่ง สภาสินี คือพอใจสนทนาในที่ประชุมคนทั้งหลายหนึ่ง อนุ
