หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
256
เล่ม ๖
ราชาธิราช
มิมิญโกลเปลิกกะ นุกวานติกรานเกิกโกญเจิญ จะพริงลาเจินธาตุเกศสะมะมอญ อาเปราเกาะนงเตาะสมิง แปลเปนคำไทยว่า หลวงชีคนจนขี้คร้านเดิน ซื้อลูกช้างมาขี่ ลูกช้างกินหญ้าอยู่ริมหนองที่พระธาตุ พ่อเร่งไปจะได้เปนพระยา มังกันจีจึงแก้ว่า ซึ่งแม่หญิงขับว่า หลวงชีเกียจคร้านเดิน ซื้อลูกช้างมาขี่นั้น เหตุว่าหลวงชีมีศีลบริสุทธิ์แท้แลประกอบด้วยราชพาหนะ ซึ่งว่าช้างกินหญ้าอยู่ริมหนองนั้น เปนประเพณีช้างจะกินหญ้า ถ้าลงกลางหนองแล้วก็ไม่พอกิน เลียบกินริมหนองจึงอิ่มนั้น คือได้แก่พระยาน้อยจะอยู่ในเมืองพะนี้ เห็นการจะไม่สำเร็จ ให้เร่งไปเมืองตะเกิงจะ
