หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
260
เล่ม ๖
ราชาธิราช
เพียรไปถึงแม่น้ำสามแถวแล้ว ผู้นั้นก็ได้เปนใหญ่กว่าคนทั้งปวง ครั้นได้ฟังศัพทนิมิตร์ดังนั้น ก็ชวนกันไปข้างประตูสะแสงฝ่ายทิศอีสาน ได้ยินหญิงแก่คนหนึ่งพึ่งตื่นนอนลุกขึ้นบ้วนปากล้างหน้าแล้วปลุกหลานขึ้นสอนเปนภาษารามัญว่า นายเอยคานุมกเดิดเบิกปวยตะงูจัด ๆ ตะเกิงจัดมุเตา แปลเปนคำไทยว่า เจ้าเอ๋ย จะปราถนาให้จำเริญสวัสดิ์ จงไปนมัสการบูชาพระธาตุพระมุเตาณเมืองตะเกิง ก็จะสำเร็จความปราถนาทุกประการ มังกันจีจึงทูลว่า ซึ่งมาชิมลางฟังศุภนิมิตร์ทั้งแปดประการนี้ ได้เนื้อความเปนศุภสวัสดิมงคลต้องกัน ถ้าพระองค์เสด็จไปอยู่
