หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
เล่ม ๖
271
ราชาธิราช
เถิด พ่อพะโคจึงทูลว่า ข้าพเจ้าอยากจะใคร่ไปด้วยพระองค์อยู่ แต่ทว่ากลัวสมิงมะราหูจะฆ่าข้าพเจ้าเสีย จำจะกลับไปบอกเนื้อความแก่สมิงมะราหูก่อน พระยาน้อยจึงตรัสว่า อย่ากลัวเลย ไว้เปนธุระกูเอง แล้วก็พาพ่อพะโคกลับเข้ามาวัง
ขณะนั้นพระยาอู่ พระยาช้างเผือก ทรงพระประชวรหนักอยู่ ฝ่ายพระมหาเทวี สมิงมะราหู แลเสนาบดีทั้งปวงนั้นก็เข้าไปเฝ้าพร้อมกันณที่อยู่พระเจ้าช้างเผือกสิ้น ครั้นณวันพฤหัศบดี เดือนเจ็ด ขึ้นสี่ค่ำ เวลาเที่ยงคืน พระยาน้อยทิ้งตะละแม่ท้าวแลพ่อลาวแก่นท้าวไว้มิได้บอกให้ตะละแม่ท้าวรู้ กลัวเกลือว่าจะ
