ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Rachathirat 2432 (06).djvu/41

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
เล่ม ๖
279
ราชาธิราช

พระยาน้อยฆ่าฟันผู้คนก็รู้ว่าพระยาน้อยเปนขบถ

ขณะนั้นคนชาวเมืองซึ่งมาหาพระยาน้อยนั้นตกใจตื่นวุ่นวายอยู่ จึงมะตะจาน บุตร์จาจิตร กับมะเตะ น้องปะตัน ร้องขึ้นว่า แล้วจะไม่ชนะชาวเมืองตะเกิงสิเราจะได้ความฉิบหายเสีย พระยาน้อยได้ยินชายสองคนว่าดังนั้นก็ทรงพระโกรธ จึงให้จับตัวฆ่าเสีย ทหารก็ไล่ฟันชายสองคนนั้นตาย ครั้นพระยาน้อยให้ฆ่าชาวเมืองตะเกิงเสร็จแล้ว พ่อศุภมิตรจึงทูลว่า เงินทองผ้าพรรณนุ่งห่มของชาวเมืองตะเกิงซึ่งตายนั้นจะโปรดให้ทหารเก็บเอามาหรือประการใด พระยาน้อยก็ว่า ตาม