หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
เล่ม ๖
287
ราชาธิราช
ก็นามห้า หนองบัวซึ่งใกล้พระธาตุนั้นนามสอง โบกขรณีณเมืองตะเกิงนามเจ็ด แลยังที่เจดียฐานแห่งสมเด็จพระพุทธเจ้าก็มีนามปรากฏดังนี้ ก็ต้องด้วยนามเปนศุภมงคลสิ้น ถ้าตั้งตำหนักลงที่นี้จะมีชัยชำนะแก่ศัตรู พระยาน้อยได้ฟังอาจารย์มะเป็งกับมังกันจีว่าดังนั้นก็ดีพระไทยนัก จึงตั้งให้มะกะเมวเกลาเปนสมิงพะโคเปนนายการปลูกตำหนักให้สำเร็จโดยเร็ว แล้วก็เสด็จกลับเข้ามาที่อยู่ จึงสั่งให้มะเองรอดอยู่รักษาประตูดูผู้คนแปลกปลอม ให้มะสินนุมราชไปกินเมืองเสียง ให้มะรามเกลาหนึ่ง มังเทวะหนึ่ง มะพ้องหนึ่ง สัตย์ตะมัด
