ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Ratchakan Thi Si (7) 2466.djvu/172

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๑๕๓

ว่าไม่จริง จะได้ห้ามเสียไม่ให้ตั้ง ถ้าเห็นว่าไม่จริง คือซึ่งผู้นั้นต้องถอดไม่เปนเพราะการที่ไม่เที่ยงธรรมในโรงศาลการพิพากษาความ ก็จะได้ยอมให้ตั้งไว้ ถึงมีผู้มาร้องว่า ตระลาการเปนคนนอกราชการ ก็จะได้ยกคำร้องเสีย ถ้าหัวเมือง ก็ให้ผู้สำเร็จราชการเมืองกรมการยื่นเข้ามายังกรมมหาดไทย กลาโหม กรมท่า ตามเมืองขึ้น ให้ทราบไว้ว่า จะตั้งผู้นั้น ๆ ซึ่งเปนขุนรุหมื่นรุด้วยเหตุนี้ ๆ แต่ก่อนมาในเมืองนั้น ๆ แต่กรุงเทพฯ แต่หัวเมืองอื่น ๆ ก็ดี ให้เปนกรมการตำแหน่งนี้ ๆ ให้ผู้สำเร็จราชการเมืองกรมการมีบอกลงไปกรุงเทพฯ

สารตรามาณวันจันทร เดือน ๖ แรม ๑๒ ค่ำ ปีมะโรงสัมฤทธิศก

๒๘๓ ประกาศพระราชบัญญตลักษณลักพา
ณวันพุธ เดือน ๗ ขึ้น ๗ ค่ำ ปีมะโรงสัมฤทธิศก

มีพระบรมราชโองการมารพระบัณฑูรสุรสิงหนาทให้ประกาศให้ทราบทั่วกัน คนมีแผลคัน ถ้าจะห้ามไม่ให้เกา ยังมีที่ว่าควรจะห้ามอยู่ เพราะว่าเกาเข้าหนังถลอกฤๅที่คันนั้นจะเปนเม็ดยอดสำคัญก็ให้โทษมาก ก็ผู้มีบุตรหญิงจะมาขังไว้ไม่ให้มีผัวนั้นจะต้องการอะไร ถ้าผู้มีบรรดาศักดิ์จะกักบุตรหญิงไว้ไม่ให้มีผัวเพราะกลัวจะปนระคนด้วยชาติต่ำช้า เพราะ

๒๐