ลงมาท่วม เกิดด้วยน้ำทเล อนึ่งกองทัพที่ไปรบเมืองอาซันตีได้กลับมาถึงเมืองลอนดอนแล้ว สมเดจพระนางเจ้ากวินได้โปรดให้มาริฮิวหักต่อน่าท่านครั้งหนึ่ง แลได้โปรดให้พวกออฟฟิเซอร์มาเลี้ยงโตะที่ในวัง แลได้โปรดให้เลื่อนที่ขึ้นบ้าง ได้โปรดให้เครื่องอิศริยยศบ้าง ลอศมายอร์ผู้เปนใหญ่ในกรมเมืองเมืองลอนดอนก็ได้เชิญพวกออฟฟิเซอร์มาเลี้ยงโตะพร้อมกับขุนนางแลพวกลูกค้าผู้ใหญ่ เมืองสเปน พวกดอนการลอส กับพวกริปับลิก เมืองเยอรมะนีย์ ยังรบกันแฃงแรงอยู่ ยังไม่ถึงแพ้ชะนะกัน ปารลิยเมนต์ได้ยอมให้คอเวอรน์แมนต์จัดทหารมากดังว่ามาแล้ว แม้นว่ามีพวกหนึ่งเหนว่าเลี้ยงทหารเปนการเสียเงินไปเปล่าแล้ว เขาคงจะไม่ขัดในการซึ่งคอเวอร์นแมนต์ว่าเปนสำคัญ ฝ่ายฝรังเสศเขาจะทำป้อมอีกรอบครึ่งกรุงปาริศ มีหลายป้อมแล้ว แต่เขาเหนว่าถ้าจะทำขึ้นอีกครึ่ง ปาริศจะเปนแฃงแรงมั่นคงขึ้น ๚ะ
๏เกิดเข้าแพงในเมืองอาเซียมินอร์ซึ่งเปนเมืองขึ้นกับเมืองตูรกิย์ คนตายวันละ ๑๐๐ เสศ ที่เมืองอะเมริกาแม่น้ำมิสิสิปีน้ำเหนือลงมาก ทำนบใหญ่ในแม่น้ำหักพังลง น้ำท่วมตลอดทั้งเมืองซึ่งอยู่ในทิศนั้น คงจะเกิดความลำบากมาก เพราะเมืองนั้นไม่เหมือนเมืองไทย ต้องปลูกฃองในที่แห้ง ถ้าน้ำท่วม ฃองก็เสียไปหมด ๚ะ
| พริกไทดำหาบละ | ๙ | เหรียญ | ๔๐ | เซนต์ | ||||
| พริกไทขาวหาบละ | ๑๒ | เหรียญ | ๗๕ | เซนต์ | ||||
| สาคูเมดหาบละ | ๓ | เหรียญ | ๑๒ | เซนต์ | ||||
| กาแฟหาบละ | ๒๐ | เหรียญ | ๑๐ | เซนต์ | ||||
| ดีบุกหาบละ | ๒๖ | เหรียญ |
อู่เรือชื่อตานยองปากกะ แชละ ๑๒๙ เหรียญ
กอมปนีบ่อทองคำชิมคราส์ ลงทุนแชหนึ่ง ๕๐ เหรียญ แชหนึ่งขายได้เดี๋ยวนี้ ๑๘๐ เหรียญ
คาลินากอมปนีทำแร่ตกั่วในเมืองสงขลา ลงทุนแชหนึ่ง ๓๐ เหรียญ เดี๋ยวนี้มีราคา ๔๐ เหรียญ
เจ้าจอมหงษในแผ่นดินพระบาทสมเดจพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเปนไข้จับให้ซึมให้เชื่อม ครั้งถึงณวันสุกร เดือนห้า ขึ้นสามค่ำ อาการไข้ทรุดหนักลง ให้หอบให้ชัก เวลาเช้า ๔ โมงถึงแก่กรรม อายุศม์ได้ ๘๗ ปี ๚ะ
๏ณวันพุฒ เดือนห้า ขึ้นค่ำหนึ่ง ปีรกาเบญจศก เวลาย่ำรุ่งเจ้าจอมมารดาว่าในแผ่นดินพระบาทสมเดจพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเปนไข้ใหญ่ให้ลงสามครั้ง อาเจียนเก้าครั้ง หลวงศรีศักดิ์วางยาแก้อาเจียนแก้ลง อาการค่อยทุเลาขึ้น ครั้นณวันศุกร เดือนห้า ขึ้นสามค่ำ เวลาบ่ายโมงเสศให้บิด อุจาระ ให้ร้อน เวลาบ่าย ๓ โมงถึงแก่กรรม อายุศม์ได้ ๒๒ ปี ๚ะ
๏ณวันพฤหัศบดี เดือนห้า ขึ้นเก้าค่ำ ปีรกาเบญจศก พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย ท.จ., ภ.ม. ประชวรเปนไข้ใหญ่เวลาทุ่มหนึ่งมาจนเวลา ๒ ทุ่มไป บังคนหนัก ๖ ครั้ง ทรงพระอาเจียน ๕ ครั้ง ปวดพระนาภี ให้ร้อนเปนกำลัง หลวงศรีศักดิ์ ขุนรัตนแพทย์ ได้ถวายพระโอสถ พระอาการค่อยคลายขึ้น ครั้นเวลา ๒ ยามมาจนย่ำรุ่งไป บังคนหนัก ๕ ครั้ง ทรงพระอาเจียน ๔ ครั้ง บันทมไม่หลับ ให้แน่นพระอุระ ให้ปวดพระนาภี ให้ร้อนกำเริบขึ้น ให้อ่อน ให้กระหายน้ำ พระอาการยังเสมออยู่ ครั้นรุ่งขึ้น ณวันสุกร เดือนห้า ขึ้นสิบค่ำ ให้เสียดพระนาภี ลมอัดสาสะประสาสะไม่สดวก หลวงศรีศักดิ์ ขุนรัตนแพทย์ ถวายพระโอสถแก้เสียดครั้งหนึ่ง เวลาโมงเช้าหลวงจินดาโอสถได้ถวายพระโอสถครั้งหนึ่ง ที่เสียดพระนาภีค่อยคลายขึ้น เวลาเช้า ๒ โมงให้ร้อนเปนกำลัง หมอถวายพระโอสถแก้ร้อน พระอาการกำเริบขึ้น ทรงพระอาเจียนนั้นเสมออยู่ มาจนถึงณวันอาทิตย เดือนห้า ขึ้นสิบสองค่ำ เวลาย่ำเที่ยงสิ้นพระชนม์ พระชนม์ ๑๙ พรรษา ๚ะ
๏ณวันจันทร เดือนหก ขึ้นสิบสองค่ำ ปีจอฉศก เวลาเช้า ๓ โมงพระยาราชสัมภารากร ม.ม. เปนไข้ใหญ่ ให้เวียนสีสะ ไปอุจาระ ๒ ครั้ง เวลาบ่ายโมง ๑ อุจาระไหลไม่เปนครั้ง เวลาบ่ายสองโมงเสศให้ปิดอุจาระ ขุนราชพรหมมาวางยาแก้ลงแก้อาเจียนแก้ปิดอุจาระ อาการก็หาหยุดไม่ เวลา ๒ ทุ่มถึงแก่กรรม อายุศม์ได้ ๘๒ ปี ๚ะ
