แผลหนึ่ง ทุบตีอำแดงจันมีบาดแผลหลายแห่ง แล้วเกบเอาเงินไปสิบเอจชั่งห้าตำลึง กับสิ่งฃองทองรูปพรรณผ้านุ่งผ้าห่มรวมเปนเงิน ๒๗ ชั่งเสศ เจ้าของทรัพย์แทงอ้ายผู้ร้ายป่วยเจบไปสามคน ๚ รายหนึ่ง ณวันเดือนห้า แรมสิบสี่ค่ำ ปีจอฉศก มีอ้ายผู้ร้ายประมาณ ๙ คน ๑๐ คนปล้นตีเรือจีนเทงซุนที่คลองมหาสวัศดี จีนเทงซุนร้องให้ชาวบ้านช่วยจับ อ้ายผู้ร้ายแรงเอาผู้มีชื่อทีหนึ่ง ชาวบ้านช่วยกันจับตัวอ้ายปิ่นผู้ร้ายได้คนหนึ่ง แต่เงินตรากับทรัพย์สิ่งของ ๆ จีนเทงซุนหายไป คิดรวมเปนเงินตราสองชั่งเจดบาด กรมการถามอ้ายปิ่น ๆ ไม่รับ ครั้นสืบพยานได้ความสมโจทยสามปาก กรมการลงเนื้อเหนว่าอ้ายปิ่นเปนผู้ร้ายจริง ๚ รายหนึ่ง ณวันศุกร เดือนหก ขึ้นเก้าค่ำ ปีจอฉศก เวลาประมาณยานหนึ่ง มีอ้ายผู้ร้ายไทยประมาณ ๓๐ คนถือคบเพลิงโห่ร้องปล้นเรือนยนายสุด อำแดงเอี่ยม บ้านพระปถมเจดีย์ อ้ายผู้ร้ายเอาเหลกมีคมฟันอำแดงเอี่ยมถูกไหล่ซ้ายถึงราวนมตายกับที่ อ้ายผู้ร้ายฟันอำแดงน้อยถูกสีสะ ๓ แผลแล้วอ้ายผู้ร้ายเกบอาทรัพย์สิ่งของไปเปนเงินตราสามตำลึง กับทองคำลิ่มหนักสองตำลึงกึ่ง ตุ้มหูคู่หนึ่งราคาเงินห้าตำลึง แหวนทองคำฝังเพชรวงหนึ่งราคาเงินชั่งสิบตำลึง อำแดงน้อยจำหน้าอ้ายผู้ร้ายได้คนหนึ่งชื่ออ้ายหุ่นทาษอำแดงพุ่มบ้านพระปถมเจดีย์ กรมการได้ตัวอ้ายหุ่นมาถาม อ้ายหุ่นให้การไม่รับ ๚ รายหนึ่ง ณวันเดือนหก ขึ้นสิบสี่ค่ำ ปีจอฉศก เวลาค่ำประมาณยามเสศ มีอ้ายผู้ร้ายสามคนเข้าปล้นจีนเสี้ยงฮงบ้านธรรมศาลาคลองเจดียบูชา อ้ายผู้ร้ายตีถูกอำแดงขำที่สีสะแตกแผลหนึ่ง แล้วอ้ายผู้ร้ายเข้าไปในโรงเกบเอาเงินตราสองชั่งสิบบาทกับสุกรสองตัวของจีนเสี้ยงฮงไป ๚ รายหนึ่ง ณวันเดือนหก ขึ้นสิบเอจค่ำ ปีจอฉศก เวลาประมาณสามยามเสศ มีผู้ร้ายไทยประมาณ ๓๐ คนจุดคบเพลิงยิงปืนเข้าปล้นเรือนนายเปียบ้านปากคลองเจดียบูชา ผู้ร้ายตีนายเปียมีบาดแผลหลายแห่ง แล้วเกบเอาทรัพย์สิ่งของไป คิดรวมเปนเงินราคาชั่งสิบเจดตำลึงกึ่ง เรื่องความทั้งนี้มีผู้กราบบังคมทูลพระกรุณาทราบฝ่าลอองธุลีพระบาทแล้ว ครั้นณวันพุฒ เดือนหก แรมหกค่ำ ปีจอฉศก มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้พระมหามนตรี ท.ช. เจ้ากรมพระตำรวจในขวานายหนึ่ง พระยาอภัยสงครามนายหนึ่ง หลวงรัตนายัตในกรมท่ากลางนายหนึ่ง เปนข้าหลวงออกไปพร้อมด้วยพระสยามพลภักดีปลัดกรมการเมืองนครไชยศรีชำระสืบจับอ้ายผู้ร้าย ณวันจันทร เดือนหก แรมสิบเอจค่ำ ปีจอฉศก พระมหามนตรี พระยาอภัยสงคราม หลวงรัตนายัต ข้าหลวง พระยาสยามพลภักดีปลัดกรมการเมืองนครไชยศรี บอกเข้ามาฉบับหนึ่งว่า ได้ชำระอ้ายปิ่นผู้ร้ายตีเรือจีนเทงซุน อ้ายปิ่นผู้ร้ายรับเปนสัตย ซัดถึงอ้ายรุ่ง อ้ายสุ่น อ้ายแป้น อ้ายชัย ข้าหลวงกรมการ ให้กรมการกำนันไปจับตัวอ้ายรุ่ง อ้ายสุ่น อ้ายชัย อ้ายแป้น หาได้ตัวไม่ ได้แต่นายบุนเจ้าสำนัก อ้ายรุ่ง อ้ายสุ่น อ้ายบุน ให้การว่า อ้ายรุ่ง อ้ายสุ่น หนีไปทางเมืองสุพรรณบูรี ข้าหลวงแต่งให้ขุนราชพิทักษหัวหมื่นกรมพระตำรวจในขวาขึ้นไปสืบจับผู้ร้าย พระยาอภัยสงครามเหนว่า ผู้ร้ายรายนี้กล้าหารนัก จะขอไปด้วย พระยาอภัยสงคราม ขุนราชพิทักษ ได้ออกจากเมืองนครไชยศรีแต่ณวันเดือนหก แรมเก้าค่ำ ปีจอฉศก ยังหากลับมาไม่ แต่รายผู้ร้ายปล้นอำแดงจันบ้านป้อมใหญ่ ปล้นนายสุดบ้ายปถมเจดีย์ ปล้นนายเปียบ้านปากคลองเจดียบูชา ปล้นจีนเสี้ยงฮงบ้านธรรมศาลา ข้าหลวงได้จัดให้กรมการแลกำนันออกก้าวสกัดสืบบนจับอ้ายผู้ร้ายทุกอำเภอ รายหนึ่ง ผู้ร้ายปล้นกระบือของนายทองบ้านสำปทวน แขวงเมืองนครไชยศรี ได้กระบือไป ๘ กระบือ รายหนึ่ง ผู้ร้ายปล้นเกบทรัพย์สิ่งของกับกระบือของนายพึ่งบ้านแหลมหนองบัว แขวงเมืองนครไชยศรี ไปได้ ๑๐ กระบือ ผู้ร้ายปล้นสองรายนี้เกิดขึ้นภายหลังบอกหนังสือบอก นายทอง นายพึ่ง เจ้าของทรัพย์ ได้มาร้องต่อข้าหลวง นายพึ่ง นายทอง จำหน้ารู้จักอ้ายผู้ร้าย ๆ ชื่ออ้ายนุ้ยทาษจีนเต๋า อำแดงปรัก อ้ายนุ้ยเปนบุตรอำแดงสุกเขมร จีนเต๋า อำแดงปรัก จึ่งเอาตัวอำแดงสุกแม่อ้ายนุ้ยมาส่งต่อข้าหลวงกรมการ ๆ ได้เอาตัวอำแดงสุกจำตรวนเร่งเอาตัวอ้ายนุ้ย ยังหาได้ไม่ แต่ผู้ร้ายปล้นนายทองนั้น นายทองกับผู้มีชื่อตามอ้ายรุ่ง อ้ายสง อ้ายกลัด อ้ายดอน ผู้ร้ายรายกระบือ ไปถึงบ้านบางพัง แขวงเมืองราชบูรี นายทองได้อายัดกระบือของนายทอง ๕ ตัวไว้กับนายเขมกำนันบ้านบางพัง แขวง
