นายกองนายหมวดเจ้าภาษีนายอากรราษฎรลูกค้าวานิชให้แพ้แลชะนะ เรียกเอาค่าฤชาธรรมเนียมให้ผิดด้วยพระราชกำหนดกฎหมาย ๚ะ
๏ข้อ๙ว่า เรือนที่ภักอาไศรยตามระยะเมืองนั้น ให้ข้าหลวงบังคับผู้ว่าราชการเมืองกรมการทำภอสมควร อย่าให้เหลือเกิน แต่ให้ข้าหลวงกำกับดูแล จะใช้เงินซื้อสิ่งของในการทำเรือนภักจะเปนจำนวนเงินสิ้นเท่าไร ให้ข้าหลวงลงชื่อพร้อมด้วยผู้ว่าราชการเมืองมีใบบอกเข้ามายังเจ้ากระทรวง จะได้เบิกเงินพระคลังมหาสมบัติส่งออกไปใช้ให้เสร็จ ๚ะ
๏ข้อ๑๐ว่า ข้าหลวงขุนหมื่นเสมียนทนายไพร่ซึ่งออกมาทำทางนั้นจะมีคะดีเกี่ยวข้องต่อผู้ว่าราชการเมืองกรมการแลชาวบ้านชาวเมือง ฤๅผู้ว่าราชการเมืองกรมการชาวบ้านชาวเมืองจะมีคะดีเกี่ยวข้องต่อข้าหลวงขุนหมื่นเสมียนทนายไพร่ประการใด ๆ ก็ให้ฟ้องณศาลากลางประทับตกกระทรวงแล้วให้หมายเรียกทนายเรียกตัวตามกฎหมาย เมื่อพิจา⟨ร⟩ณาเสร็จสำนวนแล้ว ให้ข้าหลวงผู้ว่าราชการเมืองปฤกษาตัดสินให้สำเร็จไป ถ้าขัดข้องตัดสินไม่ตกลง ให้บอกส่งคำหาคำให้การคำพยานแลข้อตัดสินเข้ามาณกรุงเทพฯ จะได้ตัดสินให้แล้วแก่กัน ๚ะ
๏ข้อ๑๑ว่า ห้ามมิให้ข้าหลวขุนหมื่นเสมียนทนาย
