ขายแก่กัน มีความรังเกียจ หาใคร่จะรับเบี้ยทองแดงเสี้ยวอัฐโสฬศไม่ ความทรงทราบแล้ว จึงได้ทรงปฤกษาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงษ ๆ เหนว่า ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สั่งให้เอาเบี้ยทองแดงเสี้ยวอัฐโสฬศเข้ามาใช้ณกรุงเทพฯ นั้นชอบอยู่แล้ว แต่ขุนพัดนายบ่อนสั่งปี้กระเบื้องเข้ามาใช้ณกรุงเทพฯ มีโดยมาก ดูเหมือนขุนพัดนายบ่อนคิดการลบล้างอำนาจแผ่นดินเหมือนกัน ควรจะให้ขุนพัดนายบ่อนเลิกปี้ อย่าให้ใช้ปี้ต่อไป จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ว่า ขุนพัดนายบ่อนสั่งปี้เข้ามาใช้ณกรุงเทพ⟨ฯ⟩ นี้ ราษฎรที่มีปี้ใช้อยู่มากน้อยเท่าใด ให้ราษฎรรีบเอาปี้ไปขึ้นต่อขุนพัดนายบ่อยเสียโดยเรว อย่าให้มีปี้ค้างอยู่ได้ ถ้าถึงณวันเดือนอ้าย ขึ้นค่ำหนึ่ง ปีกุนสัปตศก ห้ามมิให้ราษฎรไทยจีนแลผู้ใด ๆ ใช้ปี้ ซื้อขายแก่กันด้วยปี้ ต่อไปเปนอันขาดทีเดียว แต่เบี้ยทองแดงเสี้ยวอัฐโสฬศที่ราษฎรไทยจินมารับซื้อไปจากเจ้าพนักงานหอรัษฎากรพิพัฒน์นั้น เสี้ยวให้ใช้ ๔ อันเฟื้อง อัฐให้ใช้ ๘ อันเฟื้อง โสฬศให้ใช้ ๑๖ อันเฟื้อง ให้คงอยู่ตามเดิมนี้ไม่ขึ้นไม่ลงต่อไป ถ้าราษฎรซื้อขายได้เสี้ยวอัฐโสฬศได้มาก ฤๅเจ้าภาษีนายอากรนายระวางมีเบี้ยทองแดงเสี้ยวอัฐโสฬศจะเอามาส่อต่อเจ้าพนักงานหอรัษฎากรพิพัฒน์ ก็ให้เจ้าพนักงานตรวจดู ไม่เปนอัฐปลอมแล้วจงรับไว้โดย
