ในแผ่นดินสยามทั้งฝ่ายเหนือฝ่ายใต้ แลเปนบรมราชาธิราชแก่มลาวประเทศมลายูประเทศแลอื่น ๆ ในทิศนั้น ๆ โปรดเกล้าฯ ให้พระยาอัศฎงคตทิศรักษาสยามประชานุกูลกิจผู้ว่าราชการเมืองกระ แลเปนกงสุลสยามที่เมืองสิงคโปร์ ให้เปนข้าหลวงวิเสศ มีตำแหน่งราชการสำหรับสืบการค้าขายแลการภาษีอากรในหัวเมืองฝั่งตวันตก ให้ทำริโปร์ตสารบบรายการให้เตมที่ส่งเข้าทูลเกล้าฯ ถวาย ถ้าจะไปสืบราชการในเมืองนั้น ๆ เวลาใด ในพระบาทสมเดจพระเจ้าอยู่หัวจะทรงกำหนดให้มีดำรัสสั่งเฉภาะให้ทุกคราวไป เมื่อมีข้อขัดขวางประการใด ให้มีอำนาจที่จะเรียกหาผู้หนึ่งผู้ใดในหัวเมืองนั้น ๆ ตามข้อบังคับสั่งซึ่งจะให้มีออกไปนั้นมาสืบสวนใต่ถามในเรื่องความการค้าขายแลการภาษีอากรทุกอย่างได้ ถ้าแลมีกิจราชการขึ้นจะต้องเข้ามาเวลาใด ก็จะให้มีสำคัญรับสั่งให้หาเข้ามาโดยเรวตามเวลานั้น ๆ ให้ขึ้นในกรมพระคลังมหาสมบัติ ตำแหน่งยศนี้จงเปนไปตลอดเวลาความประสงค์ของเราผู้เปนใหญ่ยิ่งในสยาม แลตามความชอบใจของพระยาอัศฎงคตทิศรักษานั้นเอง จงเว้นการควรเว้น หมั่นประพฤติการควรประพฤติ สมควรแก่ตำแหน่งยศจงทุกประการ ฃอให้มีความศุขสวัสดิ์เจริญเทอญ ๚ะ
๏ให้นายยัญญงค์มหาดเลกบุตรพระยาธรรมจรรยานุกูลมนตรีเปนหลวงสรจักรานุกิจ มีตำแหน่งราชการในกรมทหารราชวัลลภรักษาพระองค์ ให้ถือศักดินา ๖๐๐ ทำราชการตามตำแหน่งตั้งแต่บัดนี้ไป จงเว้นการควรเว้น หมั่นประพฤติการควรประพฤติ สมควรแก่ตำแหน่งทุกประการ ตามอย่างธรรมเนียมข้าราชการทั้งปวง ฃอให้มีความศุขสวัสดิ์เจริญเทอญ ๚ะ
๏ให้หลวงสุรราชสาครเปนพระวิชิตชาญณรงค์ผู้ว่าราชการเมืองปรานบุรี ถือศักดินา ๓๐๐๐ ได้บังคับบัญชาปลัดยกกระบัตรกรมการแลราษฎรทั้งปวงบันดาอยู่ในเฃตรแดนเมืองปรานทั้งสิ้นตามที่ผู้ว่าราชการเมืองปรานบุรีแต่ก่อนได้บังคับมานั้นโดยยุติธรรมแลชอบด้วยราชการ จงเว้นการควรเว้น หมั่นประพฤติการควรประพฤติ สมควรแก่ตำแหน่งทุกประการ แลรักษาความซื่อสัตยสุจริตต่อกรุงเทพฯ ตามอย่างธรรมเนียมผู้ที่อยู่ในตำแหน่งเช่นนี้ จงมีความศุขสวัสดิ์เจริญเทอญ ตั้งแต่ณวันศุกร เดือนสี่ แรมสิบสองค่ำ ปีจอฉศก เปนปีที่ ๗ ของตราดวงที่ประทับนี้ ประจำการแผ่นดินสยาม ศักราช ๑๒๓๖ เปนวันที่ ๒๓๓๔ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ ๚ะ
๏ฃ้าพระพุทธเจ้า พระยาเจริญราชไมตรี พระอินทรเดช พระสุริยภักด จมื่นราชามาตย ฃอพระราชทานน้อมเกล้าฯ ถวายคำนับบังคมทูลพระกรุณาทราบฝ่าลอองธุลีพระบาท ด้วยมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ฃ้าพระพุทธเจ้ายกเอาความมาชำระที่ศาลต่างประเทศ ได้ชำระตั้งแต่ณวันพฤหัศบดี เดือนอ้าย แรมค่ำหนึ่ง ปีจอฉศก ศาลพระอินทรเดชได้กำกับ ขุนอาญาคดีพิจารณาความเก่า อำแดงเอี่ยมผู้ว่าความแทนจีนห่วงโจทย์ นายศรีวิไชยเปียจำเลย หาว่าเอาตัวขังตรางไว้ว่าเปนนี่ ยังไม่ได้ตัวจำเลยมาถาม โจทย์ทำทานบลถอนฟ้องไม่ว่าความแล้วกัน ๑ ขุนศรีอาญาราชพิจารณาความเก่า นายหกโจทย์ นายโต๊ะจำเลย หาว่าจำเลยแย่งสารกรมธรรมไป เปรียบเทียบจำเลยยอมคืนสารกรมธรรมให้โจทย์ แล้วกัน ๑ ขุนชำนาญคดีพิจารณาความเก่า อำแดงปุกโจทย์ นายรวมผัว นายเอกพยาน จำเลย ฟ้องอย่าฟ้องอุธรพยาน แต่ฟ้องอย่าตัดสินให้โจทย์คืนสินสอดให้กับจำเลยเงินชั่งหนึ่งกับสายสร้อยเงินสิบสามตำลึงกึ่ง โจทย์หนี นายประกันเสียเงินแทนเปนเงินชั่งสิบสามตำลึงกึ่งให้กับจำเลย แต่สิ่งของซึ่งเปนส่วนโจทย์ได้ให้นายประกันรับแทนไปปนเงินสิบเจตตำลึงสามบาทสลึงเฟื้องกับหนังสืออย่าฉบับหนึ่ง แลฟ้องอุธรพยานก็ให้เปนแล้วกัน ๑ รวม ๓ ศาล พระสุริยภักดีได้กำกับ ขุนสภาทิพพิจารณาความเก่า นายลิบโจทย์ นายชุ่มชายชู้ อำแดงรอดคนกลาง จำเลย หาว่าทำชู้กับภรรยานายชุ่ม ชายชู้หนี เกาะนายประกันมา นายประกันว่าเปนทาษหลวงวิสูตรโกษา ผู้คุมให้ประกันหาสืบสวนไต่ถามนายประกันไม่ให้ประกันไป ตัดสินให้ผู้คุมเสียเงิน
