เกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เปนแม่ทับคุมกองทับออกไปช่วยเขมรครั้งเมื่อเมืองเขมรทำศึกรบพุ่งกับญวนอยู่หลายปี ภายหลังเจ้าพระยาบดินทรเดชาบอกเข้ามากราบทูลพระกรุณาว่า ญวนกับเขมรยอมกันทั้งสองฝ่ายว่าจะเปนไมตรีดีกัน ไม่รบพุ่งกันสืบไปแล้ว เขมรขอรับพระราชทานให้ทรงพระกรุณาโปรดอนุญาตให้เขมรเมื่อถึงปีที่สามได้แต่งบรรณาการไปคำนับเมืองญวนครั้งหนึ่งตามอย่างแต่ก่อน ๚ะ จึงพระบาทสมเดจ์พระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงทราบดังนี้ จึงให้มีท้องตราโปรดออกไปว่า ซึ่งเขมรจะดีกับญวน ไม่รบพุ่งกันดังนั้น ก็ตามแต่ใจผู้ครองฝ่ายข้างเขมรเถิด ให้เจ้าพระยาบดินทรเดชาเลิกกองทับไทยกลับเข้ามาเสียเถิด ๚ะ เมื่อเจ้าพระยาบดินทรเดชากลับเข้ามาถึงกรุงแล้ว ก็หาได้กราบทูลพระกรุณาแลแจ้งความกับเสนาบดีอื่นไม่ว่าตัวท่านได้ไปทำสัญญากับญวนดังนี้ บัดนี้เจ้าพระยาบดินทรเดชาก็ถึงแก่อาสัญญกรรมนานถึงเก้าปีมาแล้ว ถึงว่าเจ้าพระยาบดินทรเดชาจะยังมีชีวิตรอยู่ จะมารับสมกับคำญวนว่าได้สัญญาไว้กับญวนจริง ตัวเจ้าพระยาบดินทรเดชาก็ไม่พ้นผิดเพราะที่ไปทำสัญญานั้น ด้วยตัวเจ้าพระยาบดินทรเดชาพระบาทสมเดจพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเปนแต่โปรดให้เปนแม่ทับคุมกองทับออกไปช่วยเขมรรบกับญวนด้วยการเอิบเอื้อมเข้ามาในกรุง๚ เมื่อไปพูดเกินไป ก็ไม่พ้นความผิด ถึงจะได้ทำสัญญาดังนั้นจริง ญวนจะมาทึกเอา
