จนบ้านเมืองเปนความเจริญเข้า ราษฎรได้มีความศุขมากเมื่อเวลาไร เวลานั้นจะเปนชื่อเสียงปรากฏติดแผ่นดินอยู่ไม่รู้หาย อนึ่งอันตรายใด ๆ ซึ่งจะมีมาในภายนอกแลภายใน ก็จะไม่ต้องหวาดหวั่นว่าจะมีมาเลยเปนอันขาด เมื่อราษฎรซึ่งเปนโลหิตของแผ่นดินมีความเจริญความศุขได้ประกอบการทำมาหากินโดยชอบธรรมด้วยกันแล้ว บ้านเมืองก็คงจะเจริญเปนแน่ เมื่อบ้านเมืองเจริญแล้ว ผลประโยชน์สิ่งใดก็คงจะบริบูรณ ความประสงค์ซึ่งเปนประโยชน์ในตัวดังนี้ ขอให้ท่านทั้งปวงทราบความแล้วคิดตามแล้วได้จำไว้ในใจด้วยเทอญ ฯะ
๏ท่านทั้งปวงบันดาซึ่งได้ทราบว่าที่ปฤกษาราชการแผ่นดินได้ประชุมกันอยู่ทุก ๆ เจดวัน ก็จะเอียงหูลงฟังการว่าได้จัดสิ่งใดไปได้ปฤกษาการสิ่งใดในเวลานี้ ก็จะได้ทราบความว่าจัดการเกบเงินดังนี้ ก็ไม่รู้ว่าเกบเงินอะไร เกบอย่างไร การซึ่งเกบเงินนี้ใช่ว่าจะไปเกบเอาตามราษฎรฤๅขึ้นพิกัดภาษีอากรสิ่งใดนั้นหามิได้ เกบเงินนั้นซึ่งจำนวนเปนเงินขึ้นอยู่ในแผ่นดินแล้ว คือเงินภาษีอากรเปนต้น แต่ก่อนเกบได้ครึ่งหนึ่งบ้าง สามส่วนบ้าง บัดนี้จะเกบเงินให้ได้หมดอย่าให้ขาดค้าง ท่านทั้งปวงจงจำคำนี้ไว้ให้มั่น ก็ถ้าจะว่าการอื่น ๆ ยังมีถมไปเหตุไรจึงไม่จัด มาจับจัดการเรื่องนี้ก่อนให้เปนการเดือดร้อน ก็การซึ่งว่าเดือดร้อนในการเรื่องนี้นั้นจะ
