มฤกมหาราชาธิราชเจ้า พระราชทานพระสาริกะบรมธาตุหย่าง กลาง
น้อย ๑๐ พระองค์ใส่พระโกฏนาคชั้นนอก พระโกฏทองคำชั้นใน ไว้สำหรับได้นมัศการบูชาเปนมหาสวัสดิมงคลอันประเสริฐ แล้วนิมนตรพระสงฆเขมนซึ่งเข้ามาอยู่กรุงเทพมหานคร ได้เรียนพระไตรปิฎกธรรมชำนาญ ออกไปชำระพระพุทธสาศนาณกรุงกำภูชาธิบดี ๒๑ รูป มีมหาเอกเปนปรทาน อนึ่งพระราชทานเรือพระธินั่งทรงศรีสักหลาดผูกเครื่องครบให้เจ้าพระองคเองผู้เปนสมเด็จพระเจ้ารามาธิบดี ทรงพระราชทานเรือดั้งชักสามคู่ อนึ่งพระราชทานปืนคาบศิลา ๓๐๐ บอก ปากนกกสุน
ดินปสิว พร้อมไปไว้สำหรับเมือง ครั้นณวัน ๖ ๒ฯ ๗ ค่ำ จุลศักราช ๑๑๕๖ ปีขาลฉ้อศก เพลาเชา ๒ โมงกับบาทหนึ่ง เจ้าพระองคเองผู้เปนสมเดจพระเจ้ารามาธิบดีทรงเรือพระที่นั่งศรีสักหลาด พลพายเขมนบันจุพร้อม ทั้งเรือดั้ง ๓ คู่ก็พร้อมแล้ว แลเรือตามเสดจเปนอันมาก ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตรัสสั่งให้เจ้าพญารัตนาพิพิทผู้ว่าที่สมุหนายกไปส่งเสดจขึ้นไปถวายนมัศการลาพระพุทธบาทณเขาสุวรรณบรรพต แล้วเจ้าพญารัตนาพิพิทกลับลงมา แต่พระเจ้ากำภูชาธิบดีกับพญาพระเขมนทั้งปวงแลไพร่พล ๕๐๐ เสศยกไปกรุงกำภูชาธิบดี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมช้างคุมกองช้าง ๓๐ ช้างไปส่งจนถึงกรุงกำภูชา ๛[1]
- ↑ คัดจากจดหมายเหตุ ร. ๑ จ.ศ. ๑๑๕๖ เลขที่ ๒ สมุดไทยดำ
