หน้า:Song Tang Chao Prathetsarat 2514.djvu/48

๒๖

๏ วัน ๑ ๕ฯ ๘ คำ จุลศักราช ๑๑๕๗ ปีเถาะสพศก เพลาเช้า ๔ โมง ได้ฤกษจาฦกพระสุพรรณบัตพระนามจ้าวอุปราชเปนพระรัตนาวงษามหาขัติยราชครองเมืองสุวรรณภูมราชบุริน^[1] แผ่นพระสุพรรณบัต กว้าง ๔ นิ้ว
ยาว ๑๒ นิ้ว $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ ทองคำเนื้อ ๔ น้ำ หนัก ๑|๒/๑|๒ หมื่นสุวะณจาฦกเปนอักษรสี่บันทัด

แลพระสุพัณบัตซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เศกไปแต่ปีกุรตรีศกนั้นเพลิงไหม้เสีย จึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จำลองแผ่นพระสุพัณบัตไหม่ เมื่อจาฦกนั้น พระศรีสหะเทพ
ขุนสรประเสริฐ $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}$ นั่งพร้อมกันณหอพระมณเฑียรธรรม แลประโคมปี่พาทฆ้องไชย ใบสีสำหรับหนึ่ง แป่งหอมลมันหอม ศีศะสุกอน ครั้นจาฦกแล้วเชิญพระสุพัณบัตใส่กล่องงา แล้วใส่ถุง เอาขิผึ้งปิดตราพระอาลักษประจำปากถุง แล้วใส่ภานสองชั้น ใส่ถุง ปิดตราพระอาลักษอิกดวงหนึ่ง ๚๛^[2]

---

1. ข้อความตอนต้นเป็น “สุวัณภูมิราชบุรีย” ส่วนข้อความตอนนี้เป็น “สุวรรณภูมราชบุริน”
2. คัดจากจดหมายเหตุ ร. ๑ จ.ศ. ๑๑๕๓ เล่มเลขที่ ๕ สมุดไทยดำ