๏ พระสุพรรณบัตรตั้งนักพระองค์เองเป็นเจ้าครองกรุงกัมพูชา ปีฉลูสัมฤทธิศก ๚๛
๏ พระสุพรรณบัตตรตนสารศุภมัศดุ ตยุลศักราชฉสัตฐีสตาธิกสังวดฉรสหัศสปรเฉทกาลฉลูนักสตวสำฤทธิศกเชดฐมาศ ศุก
กาล ปักษยสตมตฤถีชฤวารวิสุทธิสรรพสุภสุนธรวรราชฤกษสมรัถสมฤทธิไชยมงคลสกลริปักษกรไสยไนสุขคณะนั้น พระบาทสํมเดจ์บรมนารถบรมบอพิตรมหิศรปรเมสวรศรีสรรเพชฯพุทธังกูรวงษขัติโยคตมบรมธรรมิกราชาธิราชผู้ธรงพระคุณอดุลสมดึงษบารมิศีรวิสุทธอันเปนมหามกุฎรตนาถาศปินเกล้าปักเกศแกปรเทศราชธาณี มีกรุงเทพมหานครบวรทวาราวดีเปนอาทิ
ธรํงพระมหากรณามีพระราชโองการตำรัศถาปนาไห้นักพระองเองผู้เปนอัรคราชโอรศพระอุไทยราชาธิราชผู้เปนเจ้ากรุงกำโพชาธิบดีแต่ก่อนน้นให้คงไนพระนามขติยธีบดีอันพระสงฆราชาราชปโรหิตหมูมุกขมนตรีพร้อมกันสมมุติถวายไว้แต่ก่อน แทนพระอุไทยราชาธิราชผู้เปนราชบิดา แลให้เปนเจ้าครองกรุงกำโพชาธิบดี ให้สถิตยูโดยยุติธรรม เปนต้นว่าส้งคหว้ดถุ ๔ ปรการ แลทศภิราชธร้ม ๑๐ ประการ จํงปรพฤดิในราชวัฏสัมมาปรติบัด ไห้เปนที่พำนักนิแก่สมณพราหมณาขติยวงษาเสนาบดีปรชาราศฎรสืบราชปรเวณีต่อไป จํงอยามีสรรพไภยุปทวันตรายฃด้วยอำนาถราชปรติบัถอันทานปรพฤติไนราชสุจริตนั้นเทิด ๛[1]
- ↑ คัดจากจดหมายเหตุ ร. ๑ จ.ศ. ๑๑๖๖ เล่มเลขที่ ๔ สมุดไทยดำ
หมายเหตุ ตัวอักษรและการเขียนคัดลอกตามต้นฉบับ
