เล่ม ๗๔ตอนที่ ๕๙
๒ กรกฎาคม ๒๕๐๐
ราชกิจจานุเบกษา
๑.เมื่อสงครามโลกครั้งที่ ๒ สิ้นสุดลง ความเจริญก้าวหน้าในทางวิชาการได้เปลี่ยนแปลงไปเป็นอันมาก สำหรับทางทหารปรากฎว่าอาวุธยุทโธปกรณ์ของทหารไทยที่มีอยู่ ล้าสมัยไม่เหมาะที่จะใช้ในการป้องกันเอกราชอธิปไตยของชาติ เมื่อภาวะการณ์ของประเทศเข้าอยู่ในภาวะปกติ รัฐบาลจึงได้ดำริที่จะเปลี่ยนแปลงและปรับปรุงกองทัพของชาติให้มีประสิทธิภาพเข็มแข็งตามฐานะของประเทศ แต่การที่จะจัดหาซื้อมาย่อมเป็นภาระหนักแก่รัฐบาลในอันที่จะจัดหางบประมาณ ครั้นจะปล่อยปละละเลยให้เนิ่นนานไปก็รู้สึกว่า จะไม่ทันแก่เหตุการณ์ของโลก ซึ่งอาจจะนำมาซึ่งความกระทบกระเทือนต่อความปลอดภัยของประเทศไทยได้ รัฐบาลจึงมีความจำเป็นที่จะต้องรีบดำเนินการปรับปรุงกองทัพของชาติโดยด่วน ประกอบกับในขณะนั้น สหรัฐอเมริกาได้มีนโยบายที่จะช่วยเหลือประเทศฝ่ายเสรีประชาธิปไตยที่หย่อยกำลังทั้งในทางทหารและทางเศรษฐกิจ เพื่อให้มีเสถียรภาพช่วยรักษาสันติภาพของโลก รัฐบาลไทยเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๓ จึงได้เจรจากับรัฐบาลสหรัฐอเมริกาขอให้ช่วยเหลือประเทศไทย
๒.โดยที่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเห็นว่า ประเทศไทยเป็นประเทศฝ่ายเสรีประชาธิปไตยที่รักสงบและมีสมรรถภาพที่จะรักษาเสถียรภาพอยู่ได้ จึงได้ตกลงให้ความช่วยเหลือทั้งในทางเศรษฐกิจวิชาการและทางทหาร จึงได้มีการลงนามความตกลงว่าด้วยความร่วมมือทางเศรษฐกิจ
