ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Withi Banphacha 2518.djvu/28

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว

สอดส่องดู ผู้ไม่รู้พระวินัยของภิกษุก็ดูหมิ่นว่างมงายเป็นเถรส่องบาตร เช่นเดียวกับการวันทาสีมา ผู้ไม่ทราบซึ้งก็ตำหนิโดยไร้เหตุผล อย่าเข้าใจว่าคำกล่าววันทาสีมาเป็นคำกล่าวขอขมากับก้อนหินอิฐปูน

ผู้นำนาคหรือผู้มีหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงต้องคอยช่วยเหลือแนะนำนาค ในระยะนี้ควรนำนาคตรงไปที่สีมาหน้าโบสถ์ก่อน ปูเสื่อใส่เรียบร้อย แล้วให้นาคยืนบนเสื่อนั้น จุดธูปเทียนวางดอกไม้บูชาแล้วกราบ ๓ หนยืนขึ้นว่า

อุกาสะ วันทามิ ภันเต; สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต; มะยา กะตัง ปุญญัง สามินา อะนุโมทิตัพพัง; สามินา กะตัง ปุญญัง มัยหัง ทาตัพพัง; สาธุ, สาธุ, อะนุโมทามิ.

แล้วคุกเข่าลงว่า

สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต; อุกาสะ ท๎วาระตะเยนะ กะตัง; สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต.

กราบลงหนหนึ่งแล้วว่า

อุกาสะ ขะมามิ ภันเต. แล้วกราบลง ๓ หน แล้วนำนาคเข้าโบสถ์ต่อไป (โบราณนิยมโปรยทานก่อนเข้าโบสถ์ แต่เดี๋ยวนี้การแย่งทานทำกันจนน่ารังเกียจ บางแห่งจึงงดไป)

เมื่อเข้าโบสถ์ ผู้นำนาคนำไปหน้าพระประธานหรือที่ใกล้องค์พระ ดูให้เหมาะสม จุดธูปเทียน วางดอกไม้บูชา แล้วนั่งคุกเข่ากล่าวคำบูชาดังนี้:-