ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Withi Banphacha 2518.djvu/30

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว

เมื่อถึงเขตที่พระสงฆ์นั่งอยู่ พึงเดินเข่าจึงจะงาม เมื่อถึงพระอุปัชฌาย์ พึงถวายผ้าไตรแก่ท่านก่อน แล้วหันกลับมาทางขวา รับเครื่องสักการะถวายพระอุปัชฌาย์ แล้วกราบ ๓ ครั้ง พระอุปัชฌาย์ตรวจผ้าไตรจีวรว่าครบแล้ว จึงเอาผ้าไตรวางบนแขนทั้งคู่ แล้วนาคยืนขึ้นกล่าวคำขอบรรพชาต่อไปดังนี้:-

อุกาสะ วันทามิ ภันเต; สัพพัง อะปะราธัง ขะมะถะ เม ภันเต; มะยา กะตัง ปุญญัง สามินา อะนุโมทิตัพพัง; สามินา กะตัง ปุญญัง มัยหัง ทาตัพพัง; สาธุ, สาธุ, อะนุโมทามิ;

อุกาสะ การุญญัง กัต๎วา ปัพพัชชัง เทถะ เม ภันเต.

นั่งคุกเข่าว่า

อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ;

ทุติยัมปิ อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ;

ตะติยัมปิ อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ;

สัพพะทุกะ นิสสระณะ นิพพานะ สัจฉิกะระณัตถายะ; อิมัง กาสาวัง คเหต๎วา; ปัพพาเชถะ มัง ภันเต; อะนุกัมปัง อุปาทายะ;

สัพพะทุกขะ นิสสะระณะ นิพพานะ สัจฉิกะระณัตถายะ; อิมัง กาสาวัง คะเหต๎วา; ปัพพาเชถะ มัง ภันเต; อะนุกัมปัง อุปาทายะ;

สัพพะทุกขะ นิสสะระณะ นิพพานะ สังฉิกะระณัตถายะ; อิมัง กาสาวัง คะเหต๎วา; ปัพพาเชถะ มัง ภันเต; อะนุกัมปัง อุปาทายะ;