หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๙
สัพพะทุกขะ นิสสะระณะ นิพพานะ สัจฉิกะระณัตถายะ; อิมัง กาสาวัง คะเหต๎วา; ปัพพาเชถะ มัง ภันเต; อะนุกัมปัง อุปาทายะ;
จบแล้วถวายผ้าไตรแก่พระอุปัชฌาย์ แล้วนาคว่าต่อไปดังนี้:-
สัพพะทุกขะ นิสสะระณะ นิพพานะ สัจฉิกะระณัตถาย⟨ะ⟩; เอตัง กาสาวัง ทัต๎วา; ปัพพาเชถะ มัง ภันเต; อะนุกัมปัง อุปาทายะ;
สัพพะทุกขะ นิสสะระณะ นิพพานะ สัจฉิกะระณัตถายะ; เอตัง กาสาวัง ทัต๎วา; ปัพพาเชถะ มัง ภันเต; อะนุกัมปัง อุปาทายะ;
สัพพะทุกขะ นิสสะระณะ นิพพานะ สัจฉิกะระณัตถาย⟨ะ⟩; เอตัง กาสาวัง ทัต๎วา; ปัพพาเชถะ มัง ภันเต; อะนุกัมปัง อุปาทายะ;
เมื่อว่าจบแล้ว พึงนั่งประนมมือคอยรับฟังโอวาทของพระอุปัชฌาย์ ท่านจะสอนให้นาคเข้าใจในหลักย่อ ๆ ดังนี้ คือ:-
- สอนให้เห็นว่าการเกิดมาเป็นมนุษย์นั้นยากนัก
- สอนให้รู้ว่าเกิดมาพบพระพุทธศาสนาและเป็นสัมมาทิฏฐินี้ก็ยากยิ่ง
- สอนให้รู้ว่าการมีชีวิตเป็นอยู่นี้ก็ยากยิ่ง
