เรื่องทรงตั้งเจ้าประเทศราชกรุงรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ 1/เรื่องที่ 9
๏ พระองคจันราชบุตรพระองคเองไปร้องกรุงกำภูชาธิบดี เงินค่าธรรมเนียม ๔|๔|
๏ ด้วยเจ้าพญาพลเทพผู้เปนเจ้าพญามหาเสนารับสั่งใส่เกล้าฯ สั่งให้ตั้งพระองจันราชบุตรพระองคเองออกมาครอบครองกรุงกำภูชาธิบดี พระนามในแผ่นพระสุพรรณบัตรนั้นว่า ด้วยสมเด็จพระพุทธิเจ้าอยู่หัว ณ กรุงเทพมหานครบวรทวาราวะดีศรีอยุทธยามหาดิลกภพนพรัตนราชธานีบุรีรมย์อุดมพระราชมหาสถานมีพระราชโองการมาณพระบัณทูลสุรสิหนาทดำหรัสเหนือเกล้าเหนือกระหม่อมตั้งพระองคจันท์ให้เปนพระองคอุไทยราชาธิราชรามาธิบดีศรีสุริโยพรรณบรมสุรินทรามหาจักรพรรดิราชบรมนาถบรมบพิตรสถิตยเปนอิศรกำภูลรัตนราชโอภาาศชาติวงษทรงกำภูชามหาอินทปัตบวรวิวัฒธวืเวกเอกราชาขัตยามหาธิบดินทรณรินทรวิสุทธอุดมบรมบพิตร สำฤทธิทฤฆายุศมศิริสวัสดิ
เศกมา ณ วันอาทิตย เดือนแปดทุติยาสาธ ขึ้นห้าค่ำ จุลศักราชพันร้อยหกสีบแปด ปีขาลนักสัตว อัฐศก ๚ะ๛
ครั้นถึงพระฤกษ ณ วัน ๑ ๕ฯ ๘๘ ค่ำ จุลศักราช ๑๑๖๘ ปีขาลอัฐศก เพลาเช้า ๓ โมงกับบาทหนึ่ง จาฤกพระนามลงแผ่นพระสุพรรณบัตร นั่งพร้อมกันณะหอมณเฑียร
| ธรรม | เจ้าพญามหาเสนา | ๑ | พระราชนิกุล | ๑ | พระคลัง มหาสมบัด | ||||
| เจ้าพญาพลเทพ | ๑ | พระเพชหลุเทพ | ๑ | ||||||
| เจ้าพญาทระมา | ๑ | พระศรีสหเทพ | ๑ | ||||||
| พญายมราช | ๑ | ขุนสารประเสริฐ | ๑ | ||||||
| พญาโกษาธิบดี | ๑ | ขุนมหาสิทโวหาร | ๑ | ||||||
| พญามหาอำมาตย | ๑ | หลวงโลกทิป | ๑ | ||||||
| พญาธิเบศโกษา | ๑ | พระองคแก้ว | ๑ | ||||||
| พญาศีรพิพัท | ๑ | พญากลาโหม | เขมน | ๒ | |||||
| เจ้าพญาสุธรรมมนตรี | ๑ | พญาจักรี | |||||||
| ได้เอากล่องเงินจำหลักเชิงปากลงมา ๓ นิ้ว แลกลางกล่องนั้นเกลิ้ยงเงินสูง ๙ นิ้ว แผ่นพระสุพรรณบัตรทองเนื้อ ๘ น้ำ หนัก ๑|๓๑|๒ ๕ กว้าง ๕ นิ้ว ยาว ๑๕ นิ้ว มาส่งให้อาลักษณ ๆ เอาเตียงไปตั้ง วิเศศได้เอาใบศรี ทองสำหรับ ๑ เงินสำหรับ ๑ แป้งหอม น้ำมันหอม เทียนคู่ ๑ ศีศะสุกรคู่ ๑ มาต้งง เจ้าพนักงานสนมพลเรือนเบิกผ้าขาวสองผืนจารึกท่อน ๑ นุ่งผืน ๑ ห่มผืน ๑ พระคลังวิเศศได้เอากล่องงา สูง ๑๔ นิ้ว ใหญ่รอบ ๑๔ นิ้ว ถุงแพรโหมดระใบแพรเขียวหูรูดไหมแดง ๑ พานสองชั้นลายกำมลอมีถุงแพรกระบวนจีนพื้นแดงก้านแย่งระใบพระเขียวหูไหมแดงไหมแดงฟั่นสำหรับผูกพระสุพรรณบัตรมาเตรียมพร้อม ชาวนาลิกาเอานาลิกาไปตั้ง โหรประจำบอกฤกษ ครั้นได้ฤกษ ประโคมปี่พาทฆ้องไชยกลองแขกมโหรี ครั้นได้พระฤกษ หมื่นสวัสดิอักษรอาลักษณ นุ่ง ห่ม ผ้าขาวกราบถวายนมัศการพระรัตนไตรครบตติยะวารแล้ว จาฤกพระนามลงในแผ่นพระสุพรรณบัตรเปนพระอักษร ๕ บันทัด ครั้นจาฤกแล้วประโคมปี่พาทย์ฆ้องไชย อาลักษณม้วนแผ่นพระสุพรรณบัตร เอาไหมพันผูกเชิญใส่ในกล่องเงิน แล้วใส่ลงในกล่องงา ใส่ถุงโหมดรไบแพรเขียวมีหูรูดผูก แล้วปิดตราประจำ ๑ ใส่ลงในพานกำมลอ ๒ ชั้น มีถุงแพรขบวนจีนพื้นแดงก้านแย่งรไบแพรเขียว อาลักษณได้เบิก ขี้ผึ้ง ชาต ต่อพระคลังในซ้าย เอาขี้ผึ้งทำเปนงบปิดตราพระศรีภูริปรีชาธิราชาเสนาบดีศรีสาลักษณเปนรูปเทวดาถือ จักร พระขรรค ประจำก้นถุงปากถุง แล้วอาลักษณเชิญไปมอบไว้หลวงธรรมเสนาข้าพระณพระศรีสรรเพช ฯดาราม แล้วอาลักษณเชิญไปไว้ณะศาลาลูกขุนฝ่ายพลเรือน ฝ่ายพญาพระเขมรแต่งดอกไม้ทูบเทียนมากราบถวายบังคม แล้วเชิญพานพระสุพรรณบัตรแห่ไปตำหนักพระองคจันที่เสดจอยู่นั้น พระราชทานเครื่องราชาบริโภค |
แล้วโปรดให้มีหนังสือโกษาธิบดีชุบเส้นหมึกกระดาดบัวไปถึงองคไลโบให้ช่วยทำนุกบำรุงนำเอากราบทูลพระเจ้ากรุงเวียดนามให้ทรงพระเมตาแก่พระองคอุไทเหมือนหนึ่งทรงพระเมตตาพระองคเองนั้น ฉบับนี้นายชำนาญอักษรชุบ ๚๛
๏ ศุภอักษรครั้งเศกพระองคจันออกไปครองกรุงกำภูชาธิบดี ชุบเส้นหมึกกระดาดฝาหรั่ง[1]
- ↑ คัดจากจดหมายเหตุ ร. ๑ จ.ศ. ๑๑๖๘ เลขที่ ๒ สมุดไทยดำ

