หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (2).djvu/369

พระไอยการอาชาหลวง^[1]

จะกล่าวลักษณผู้ต้องอธิกรโทษในพระราชอาชาหลวง⟨เป⟩นข้อเลมิด พระราชโองการ
พระราชปัญญัติ
พระราชเสาวะณี $\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\\\ \ \end{matrix}}\right\}\,}$ อันแจกจากเอกุณะดึงษมูลคดีซึ่งมี⟨ใน⟩คำภีร์พระะธรรมสาตรอันพระมโนสารอาจาริยมะนะสิกา⟨ระ⟩กำหนดนำมาแต่จักระวาฬบรรพต โดยมีพระบาฬีดั่งนี้

• ราชาณติกฺกฺรมฺมวิรุทฺธกาโร^[2]
• สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺจ อวาหรนฺโต
• เอกฏฺฐ^[3] โทโส จ ผฺรเสยฺย นิตฺรมฺมฺ
• โปราณราเชน นรินฺท อาณฺรมฺมฺ
• วีนาส^[4] การมฺมฺ วรราชทุฏฺโฐ

แปลเนื้อความว่า วรราชทุฏฺโฐ อันว่าบุทคลทุระยศต่อ⟨พร⟩ะมหากระษัตรเจ้าผู้ทรงพระคุณอันประเสริฐ สุงฺกฺรญฺจ วีตญฺ⟨จ⟩^[5] อวาหรนฺโต แลประทุษร้ายเบียดบังลอบลักส่วยสัตภัยา

---

1. เขียนเป็นสองเล่ม เล่ม ๑ นี้พิมพ์ตามฉะบับหลวง L24.1y ยังเหลืออีกสอง⟨ฉะบั⟩บตามเดิม คือ L24.1 (ก) และ L24.1x (ข)
2. ทั้งสามฉะบับเขียน วิรุทฺทกาโร
3. ต้นฉะบับ: เอกฏ แก้ตาม ก และ ข
4. ก: วินาส
5. ก: วิตญฺจ

ม.ธ.ก.