พระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดสมุทรปราการฯ พุทธศักราช ๒๔๘๙

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

แม่แบบผิดพลาด: มีการลบช่องที่ไม่ได้ใช้ออก โปรดเติมกลับเข้าไป (โปรดดูเอกสารกำกับแม่แบบ)


Seal of the Royal Command of Thailand


พระราชบัญญัติ


จัดตั้งจังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดนนทบุรี


จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดนครนายก


พุทธศักราช ๒๔๘๙




อานันทมหิดล


ตราไว้ ณ วันที่ ๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙


เป็นปีที่ ๑๓ ในรัชชกาลปัจจุบัน



สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงท้องที่จังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดสระบุรี โดยจัดตั้งจังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดนครนายกขึ้น

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้



มาตรา ๑

พระราชบัญญัตินี้ ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดนครนายก พุทธศักราช ๒๔๘๙”


มาตรา ๒

พระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[1]


มาตรา ๓

ให้แยกอำเภอสมุทรปราการ อำเภอบางพลี อำเภอบางบ่อ และอำเภอพระประแดง ออกจากการปกครองของจังหวัดพระนคร จัดตั้งเป็นจังหวัดขึ้น เรียกว่า จังหวัดสมุทรปราการ


มาตรา ๔

ให้แยกอำเภอนนทบุรี และอำเภอปากเกร็ด ออกจากการปกครองของจังหวัดพระนคร กับให้แยกอำเภอบางกรวย อำเภอบางใหญ่ และอำเภอบางบัวทอง ออกจากการปกครองของจังหวัดธนบุรี จัดตั้งเป็นจังหวัดขึ้น เรียกว่า จังหวัดนนทบุรี


มาตรา ๕

ให้แยกอำเภอสมุทรสาคร อำเภอกระทุ่มแบน และอำเภอบ้านแพ้ว ออกจากการปกครองของจังหวัดธนบุรี จัดตั้งเป็นจังหวัดขึ้น เรียกว่า จังหวัดสมุทรสาคร


มาตรา ๖

ให้แยกอำเภอนครนายก อำเภอองครักษ์ และอำเภอปากพลี ออกจากการปกครองของจังหวัดปราจีนบุรี กับให้แยกอำเภอบ้านนา ออกจากการปกครองของจังหวัดสระบุรี จัดตั้งเป็นจังหวัดขึ้น เรียกว่า จังหวัดนครนายก


มาตรา ๗

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้



ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ปรีดี พนมยงค์
นายกรัฐมนตรี



เชิงอรรถ[แก้ไข]

  1. ประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๒๙/หน้า ๓๑๕/๙ พฤษภาคม ๒๔๘๙




ขึ้น

งานนี้ไม่มีลิขสิทธิ์ เพราะมีลักษณะตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ซึ่งบัญญัติว่า

"มาตรา 7 สิ่งต่อไปนี้ไม่ถือว่าเป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตินี้
(1)   ข่าวประจำวัน และข้อเท็จจริงต่าง ๆ ที่มีลักษณะเป็นเพียงข่าวสารอันมิใช่งานในแผนกวรรณคดี แผนกวิทยาศาสตร์ หรือแผนกศิลปะ
(2)   รัฐธรรมนูญ และกฎหมาย
(3)   ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ คำสั่ง คำชี้แจง และหนังสือโต้ตอบของกระทรวง ทบวง กรม หรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐหรือของท้องถิ่น
(4)   คำพิพากษา คำสั่ง คำวินิจฉัย และรายงานของทางราชการ
(5)   คำแปลและการรวบรวมสิ่งต่าง ๆ ตาม (1) ถึง (4) ที่กระทรวง ทบวง กรม หรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐหรือของท้องถิ่นจัดทำขึ้น"