สักวาดาวจรเข้

จาก วิกิซอร์ซ
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บทอาขยาน


      สักวาดาวจรเข้ก็เหหก
 ศีรษะตกหันหางขึ้นกลางหาว
 เป็นวันแรมแจ่มแจ้งด้วยแสงดาว
 น้ำค้างพราวปรายโปรยโรยละออง
 ลมเรื่อยเรื่อยเฉื่อยฉิวต้องผิวเนื้อ
 ความหนาวเหลือทานทนกมลหมอง
 สกุณาดุเหว่าก้เร่าร้อง
 พอแสงทองส่องฟ้าขอลาเอย