ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Pramuan Kot Mai 2466-11-11 (1).djvu/5

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กม ร ๖ - ๒๔๖๖.pdf/129)
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๖๖
เล่ม ๔๐น่า ๕
ราชกิจจานุเบกษา

มาตราคำว่า “เสียหาย” หมายความว่าอันตรายแก่ชีวิต กาย ใจ เสรีภาพ ชื่อเสียง ทรัพย์สิน ฤๅสิทธิใด ๆ ของบุคคล

มาตราบุคคลผู้รับช่วงสิทธิแห่งเจ้าหนี้อาจใช้สิทธิได้ทุกประการซึ่งเจ้าหนี้ได้มีตามผลแห่งหนี้ฤๅประกันแห่งหนี้นั้นได้

มาตราเจตนาฤๅความยินยอมนั้นพึงอนุมานได้จากถ้อยคำที่พูด ฤๅที่เขียน ฤๅจากกิริยา ฤๅจากพฤติการอื่น ๆ

มาตราหนี้นั้น ท่านว่าค้างตั้งแต่เวลาเจ้าหนี้มีสิทธิจะได้รับชำระหนี้

มาตราคำว่า “เหตุสุดวิสัย” หมายความว่าพฤติการใด ๆ ซึ่งไม่อยู่ในอำนาจของบุคคล และบุคคลนั้นแม้จะได้รมัดรวังดังจะพึงคาดหมายได้แต่วิญญูชนแล้วก็ไม่อาจก้าวล่วงเสียได้

มาตรา๑๐อันว่าหนี้นั้น โดยนิตินัยว่าเปนความเกี่ยวพันอันบุคคลคนเดียวฤๅหลายคนฝ่ายหนึ่ง เรียกว่าลูกหนี้ จำต้องส่งทรัพย์สินก็ดี ฤๅทำการ ฤๅเว้นทำการใด ให้แก่บุคคลคนเดียวฤๅหลายคนอีกฝ่ายหนึ่ง เรียกว่าเจ้าหนี้

อันว่าส่งทรัพย์สิน ฤๅทำการ ฤๅไม่ทำการโดยนัยนี้ ท่านเรียกว่าสินใช้