ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/212

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กอ ๑๒๗ (๒๔๕๑).pdf/43)
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
น่า ๒๐๐
ศก ๑๒๗
 

หรือที่ได้ประชุมลงเนื้อเห็นด้วยในการที่จะไปกระทำนั้นก็ตาม ตลอดจนบรรดาหัวหน้า ผู้จัดการ แลผู้มีตำแหน่งในอั้งยี่แลในส้องโจรผู้ร้ายจำพวกนั้น ต้องรวางโทษตามที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดอันนั้นด้วยกันทุกคน

มาตรา ๑๘๒

ผู้ใดประพฤติปรกติตนเปนคนสำหรับหาที่พัก ที่ซ่อนเร้น หรือที่ประชุมให้บุคคลที่มันรู้อยู่ว่าเปนผู้กระทำความผิดที่บัญญัติไว้ตั้งแต่ส่วนที่ ๑ จนถึงส่วนที่ ๙ ในภาคที่ ๒ แห่งกฎหมายนี้ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษฐานผู้สมรู้ในความผิดนั้น ๆ


มาตรา ๑๘๓

ถ้าบุคคลมั่วสุมกันณที่ใดใดตั้งแต่สิบคนขึ้นไปใช้กำลังกระทำร้ายหรือขู่เข็ญว่าจะทำร้ายก็ดี หรือมันกระทำการอย่างใดใดขึ้นให้วุ่นวายในบ้านเมืองของท่านก็ดี ท่านว่ามันมีความผิดฐานก่อการจลาจล ต้องรวางโทษจำคุกไม่เกินกว่าหกเดือน แลให้ปรับไม่เกินกว่าร้อยบาทอีกโสดหนึ่งด้วยกัน

ถ้าในพวกที่ก่อการจลาจลนั้นมีสาตราวุธไปด้วยตั้งแต่คนหนึ่งขึ้นไป ท่านว่าพวกนั้นต้องรวางโทษจำคุกไม่เกินกว่าสองปี แลให้ปรับไม่เกินกว่าสองร้อยบาทอีกโสดหนึ่งด้วยกันทุกคน