ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๕๑.pdf/220

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กอ ๑๒๗ (๒๔๕๑).pdf/47)
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
น่า ๒๐๘
ศก ๑๒๗
 

มาตรา ๒๐๑

ผู้ใดกระทำความผิดอย่างใดใดที่ว่าไว้ในหมวดนี้โดยฐานประมาท ท่านว่ามันต้องรวางโทษตามสมควรแก่เหตุดังว่าต่อไปนี้ คือ

(๑)ถ้าเปนเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์ก็ดี หรือเปนเหตุที่ใกล้ต่ออันตรายแก่ชีวิตร์ของผู้หนึ่งผู้ใดก็ดี ท่านให้ลงโทษแก่มันตามโทษานุโทษเปนสามสฐาน คือสฐานหนึ่งให้จำคุกไม่เกินกว่าหกเดือน สฐานหนึ่งให้ปรับไม่เกินกว่าพันบาท สฐานหนึ่งให้ลงโทษทั้งจำทั้งปรับเช่นว่ามาแล้วด้วยกัน

(๒)ถ้าเปนเหตุให้ผู้หนึ่งผู้ใดถึงบาดเจ็บหรือถึงทุพพลภาพอย่างสาหัสก็ดี หรือถึงตายก็ดี ท่านให้ลงโทษมันฐานทำให้บุคคลตายแลบาดเจ็บอย่างสาหัสโดยประมาทดังบัญญัติไว้ในมาตรา ๒๕๒ แล ๒๕๙ นั้น


(แลให้ใช้ได้ตลอดถึงการปลอมธนบัตร์ แลการปลอมใบสำคัญสัญญาในการกู้ยืมเงินตราแลในการให้ดอกเบี้ยด้วย)


มาตรา ๒๐๒

ผู้ใดปลอมเงิตราหรือสิ่งของอย่างใดใดซึ่งใช้อย่างเงินตราซึ่ง