หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๓
| ถึงเดือนหกเข้าแล้วหนาเจ้าข้าเอ๋ย เขาแต่งงานปลูก |
| หอขอกันเชย เราจะเฉยอยู่ก็เห็นไม่เปนการ เขาแรก |
| นาแล้วมานักขัตฤกษ์ เอิกเกริกโกนจุกทุกสถาน |
| ที่กำดัดจัดแจงกันแต่งงาน มงคลการตามเล่ห์ประ |
| เพณี โอ้โอ๋อกอาตมานี้อาภัพ ทั้งไร้ทรัพย์สาระพัดน่า |
| บัดสี ดูเพื่อนบ้านเขาทั้งหลายสบายดี เขาคิดมีลูก |
| เมียเสียทุกคน สำราญรมย์ชมน้องในห้องหอ เฝ้า |
| เคลียคลอเจรจาว่ากุศล ที่ยังไม่ส่งตัวนึกกลัวตน |
| ก็ต่างคนต่างนึกคนึงตรอง โอ้อกเอ๋ยยังไม่เคยจะมีผัว |
| สงสารตัวตั้งแต่นี้มีแต่หมอง มิได้ทาแป้งขมิ้นดินสอ |
| พอง จะมีท้องแท้แล้วไม่แคล้วเลย เสียดายแก้ม |
| ผุดผ่องจะต้องจูบ จะซีดซูบภักตรานิจาเอ๋ย เสียดาย |
| นมจะระบมเพราะมือเชย ยังไม่เคยมีคู่ดูน่าอาย ไหน |
| จะปัดฟูกหมอนนอนด้วยผัว ไม่เหมือนตัวเปล่าเปลือย |
| เหนื่อยใจหาย จะไม่มีก็ไม่ได้ไม่สบาย พวกผู้ชาย |
