| (๓)
|
|
(แ)ล๋ไท เมองใต๋หล๋าฟ้าฎ...ไทชาว ชาวของมาออ
|
| (๔)
|
|
ก๑๒๐๗สก ป กรให๋ ขด(เอา)พระธา ดออกทงงหลาย
|
| (๕)
|
|
เหนกทำ บชาบํเรอแก่พระธา ดได๋ เดอนหกวนน จ่
|
| (๖)
|
|
งเอาลงฝงงในกลาง (เมอ)ง ษรสชชนาไลก่พระเจ
|
| (๗)
|
|
ด เหนอหกเข๋า จ่แล๋วต๋งงวยงผาลอ๋มพระม
|
| (๘)
|
|
หาธา ดสามเข๋า จ่งแล้ว เม่อก่อนลาย สไท น๋บ่
|
| (๙)
|
|
ม๑๒๐๕สก มแมพ่ ฃนรามคํแหงหาใคร่ใจ
|
| (๑๐)
|
|
ในใจแล่ใศ่สาย สไท น๋ลาย สไท น๋ จ่ง ม เพ่
|
| (๑๑)
|
|
อ ฃน ผ๋น๋นนใศ่ไว๋พ่ ฃนพระรามคํแหงน๋นนหา
|
| (๑๒)
|
|
เปนท๋าวเปนพรญาแก่ไททงงหลายหาเปน
|
| (๑๓)
|
|
ครอาจารยสงงสอนไททงงหลายให๋ ร๋
|
| (๑๔)
|
|
บน ร๋ธรมมแทแต่คนอนน มใน เมองไทดว๋ย
|
| (๑๕)
|
|
ร๋ดว๋ยหลวกกดว๋ยแก๋ลวดว๋ยหานดว๋ยแคะ
|
| (๑๖)
|
|
ดว๋ยแรงหาคนจกกเสมอ ม่ได๋อาจปราบ ฝงข๋า
|
| (๑๗)
|
|
เสก ม เมองกว๋างช๋างหลายปราบ เบ๋องตวนนอ
|
| (๑๘)
|
|
อกรอดสรลวงสองแฅว ลํบาจายสคาเท๋าฝงงขอ
|
| (๑๙)
|
|
ง เถงวยงจนนวยงคำเปน ทแล๋ว เบ๋องหวว
|
| (๒๐)
|
|
นอนรอดคน ทพระบางแพรก สพรณณ ภ
|
| (๒๑)
|
|
มราช บ รเพช (บ )ร ศรธรมมราชฝงงทเล
|
| (๒๒)
|
|
ส มทรเปน ท(แล๋ว )เบ๋องตวนนตกรอด เมอ
|
| (๒๓)
|
|
งฉอด เมอง...นหงศาพ ดส มทรหาเป
|
| (๒๔)
|
|
นแดน๐ เบ๋อง( ตน)นอนรอด เมองแพล เม
|