ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:ประชุมพงศาวดาร (ภาค ๑๐) - ๒๔๖๑.pdf/69

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๓๔

ศอกนั้นแล พระยาวิเทหราชแลพระยาจุลณีสองตนพี่น้องก็พร้อมกันอุสาราชาภิเศกขึ้น เรียกชื่อว่าไชยนารายน์ธรรมิกราช ว่าดังนั้นแล แต่นั้นไปภายน่าฮ่อแลแกวแลเมืองโกสัมพี กลิงคราฐ หงษาวดี สาวัตถี อโยทธยา จันทบุรี ก็ได้มาส่วยเข้าพระยาเจือง ไชยนารายน์ธรรมิกราชต่อๆ ไปนั้นแล ฯ

ในเมื่อท่านได้ปราบนานาประเทศทั้งปวงนั้น อายุท่านได้ ๒๗ ปี มีความกล้าหาญนัก ท่านได้มีอาชญาบอกป่าวแก่ ลูกค้าทั้งหลายต่างประเทศว่า เราพระองค์ก็ชนช้าง ก็มีความสนุกมากนัก เราพระองค์ก็มีใจใคร่ชนช้างอยู่เสมอแล ถ้าแลว่าสูท่านทั้งหลายยังรู้ว่ามีท้าวพระยาตนหนึ่งตนใดยังจักอาจมาสู้ชนช้างต่อเราพระองค์ได้นั้น ก็ให้สูท่านได้ ใช้เอาข่าวสารพระยาเจ้าตนนั้นมาบอกแก่เราพระองค์เถิด เราพระองค์จักได้ไปต่อสู้ชนช้างต่อเจ้าพระยาตนนั้น แล ว่าฉันนั้นแล้ว แต่นั้นไปก็ไม่มีท้าวพระยาตนหนึ่งตนใดจะมาต่อสู้ได้สักตน ท้าวพระยาทั้งหลายก็เท่ามีแต่เครื่องราช บรรณาการมาถวายแก่ท่านทุกเมืองนั้นแล เจ้าพระยาเจืองฟ้าธรรมิกราช ท่านได้เสวยราชสมบัติเปนเอกราชาปราบ นานาประเทศทั้งหลายแล้ว ก็วางเมืองไว้แก่ลุงแลบุตรแห่งตนชื่อเจ้าเงินเรืองผู้เปนพี่ต้น คือลูกนางแฟงจันทน์ผง ให้อยู่รักษาเมืองเงินยังเชียงแสนแล้ว ก็บอกป่าวเสนาโยธาทั้งหลายมาเปนอันมากแล้ว ก็ยกเอาหมู่รี้พลโยธาไปเมืองแกว ๆ ทั้งหลายก็นบน้อมเข้าสู่สมภารท่านทั้งสิ้นแล้ว ท่านก็เสวยราชสมบัติอยู่ในเมืองแกวที่นั้น