หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
15
ศักราช ๘๒๘ ปีจออัฐศก[1] (พ.ศ. ๒๐๐๙) พระบรมราชาผู้เป็นพระราชโอรสทรงผนวช
ศักราช ๘๔๗ ปี กุรนพศก[2] (พ.ศ. ๒๐๑๐) สมเด็จพระราชโอรสเจ้า ลาผนวช ประดิษฐานพระองค์ไว้ในที่พระมหาอุปราช
ศักราช ๘๔๘ ปีชวดสัมฤทธิศก[3] (พ.ศ. ๒๐๑๑) สมเด็จพระบรมราชาธิราชเจ้า ไปวังช้างตำบลสัมฤทธิ์บริบูรณ์
ศักราช ๘๓๑ ปีฉลูเอกศก[4] (พ.ศ ๒๐๑๒) มหาราชท้าวลูก พิราลัย
ศักราช ๘๓๒ ปีขาลโทศก[5] (พ.ศ. ๒๐๑๓) สมเด็จ พระบรมราชาธิราชเจ้า เสด็จยกทัพไปตีเมืองทะวาย แลเมื่อเมืองทะวายจะเสียนั้น เกิดอุบาทว์เป็นหลายประการ โคตกลูกตัวหนึ่ง เป็น ๘ เท้า ไก่ฟักฟองตกลูกตัวหนึ่ง ๔ เท้า ไก่ฟักฟองคู่ขอน ตกลูกเป็น ๖ ตัว อนึ่งข้าวสารงอกเป็นใบ ในปีนั้นสมเด็จพระบรม ไตรโลกนาถเจ้าเสด็จสวรรคต อยู่ในราชสมบัติ ๓๘ ปี
ศักราช ๘๓๔ ปีมะโรงจัตวาศก[6] (พ.ศ. ๒๐๑๕) แรกให้ก่อกำแพงเมืองพิชัย
