การที่พนะท่าน พลเอก อุ่ม พิชเยนทรโยธิน ผู้สำเหร็ดราชการแทนพระองค์ ได้ถึงอสั
กัมลงเช่นนี้ ทำไห้ฉันรู้สึกเส้าสลดไจหย่างยิ่ง เพราะนอกจากจะขาดผู้ที่ได้ร่วมราชการด้วยกัน ยังขาดผู้ไหย่ที่ฉันเคารพนับถือมาเปนเวลาช้านานไปเสียอีกท่านหนึ่งด้วย ซึ่งเมื่อมาหวนระลึกถึงคุนงามความดี ความโอบอ้อมอารีและความเมตตากรุนา
ของท่านซึ่งมีอยู่กับบุคคลทั่ว ๆ ไป และกับตัวฉันโดยฉเพาะก็ยิ่งรู้สึกเส้าใจและอาลัยอย่างสุดซึ้ง
อันความสัมพันธ์ระหว่าง พนะ ท่าน พลเอก ชุ่ม พิชเยนทรโยธิน กับตัวฉันนั้น มิได้เพิ่งจะเริ่มมีขึ้นไนขนะเมื่อมาร่วมราชการด้วยกันในคณะผู้สำเหร็ดราชการแทนพระองค์เท่านั้น แต่ได้มีมาตั้งแต่ตัวฉันยังหยู่ในวัยเยาว์ โดยที่ท่านเป็นผู้ที่คุ้นเคยชอบพอกันกับบิดาของฉัน ได้ไปมาหาสู่หยู่เสมอ ทั้งเมื่อเวลาฉันเล็ก ๆ หยู่นั้น พระบาทสมเด็จ พระมงกุดเกล้าเจ้าหยู่หัว ได้ซงพระกรุนาชุบเลี้ยง โปรดเกล้า ฯ ไห้เปนมหาดเล็กรับไช้หยู่ในวังและไนขนะนั้น
