หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๖๙
จากบทละครเรื่อง "ราชมนู" พ.ศ. ๒๔๗๙
△
| (สร้อย) | แดนอิสาน เป็นของไทย เราใฝ่ใจรัก เตรียมให้พร้อมพรัก | ||
| เพื่อสู้ ศัตรูทั้งหลาย | |||
| อย่ามัวแต่หวังนั่งนิ่ง ทั้งหญิงทั้งชาย | |||
| ต้องขวนขวาย กอบกู้ ชูชาติไทย | |||
| แดนอิสานของไทย ชาวอิสานเป็นไทย ไทยต้องจำ | |||
| บ้านเมืองเหมือนเรือ ในเมื่อทวนน้ำ | |||
| อย่ากลัวกระแสน้ำไหล ช่วยกันพาย ช่วยกันจ้ำ | |||
| กิจการงานใดใด คนไทยต้องคว้ามาทำ | |||
| อย่าหวังในน้ำแรงของต่างแดน เอย (สร้อย) | |||
| จำเถอะนะเราจำ จำเถอะนะต้องจำ จำใส่ใจ | |||
| ชาวอิสานเป็นไทย เราต้องช่วยไทย | |||
| อย่ามัวพะวงหลงใหล ว่าชาติไหนเขาจะช่วย | |||
| พวกเราอย่าหนีศัตรู ต้องอยู่สู้กันจนม้วย | |||
| ตายไหตายด้วย กับพวกไทยเราเอย (สร้อย) | |||
△△
