หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๑๔
| ฉะบัง ๑๖ | ||
| ขึ้นกมสมเด็จจอมอารย์ | เอ็นดูภูบาล | |
| ผู้ผ่านพาราสาวะถี | ||
| ซื่อตรงหลงเล่ห์เสนี | กลอกกลับอัปรี | |
| บูรีจึงล่มจมไป | ||
| ประโยชน์จะโปรดภูวไนย | นิ่งนั่งตั้งใจ | |
| เลื่อมใสสำเร็จเมตตา | ||
| เปล่งเสียงเพียงพิณอินทรา | บอกข้ามรณา | |
| คงมาวันหนึ่งถึงตน | ||
| เบียฬเบียดเสียดส่อฉ้อฉน | บาปกำม์นำตน | |
| ไปทนทุกข์นับกัปกัลป์ | ||
| เมตตากรุณาสามัญ | จะได้ไปสวรรค์ | |
| เป็นศุขทุกวันหรรษา | ||
| สมบัติสัตว์มนุษย์ครุธา | กลอกกลับอัปรา | |
| เทวาสมบัติชัชวาล |
