หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๖
| พอปลามาในน้ำไหล | สกุณาถาไป | |
| อาไศรยที่ศีร์ษะปลา | ||
| ฉะแง้แลไปไกลตา | จำของ้อปลา | |
| ว่าขอษะมาอะไภย | ||
| วารีที่เราจะไป | ใกล้หรือว่าไกล | |
| ข้าไหว้จะขอมรคา | ||
| ปลาว่าข้าเจ้าเยาวะภา | มิได้ไปมา | |
| อาไศรยอยู่ต่อธรณี | ||
| สกุณาอาไลยชีวี | ลาปลาจรลี | |
| สู่ที่ภูผาอาไศรย | ||
| ข้าเฝ้าเล่าแก่ภูวไนย | พระเจ้าเข้าใจ | |
| ฤไทยว้าเหว่เอกา | ||
| จำไปในทะเลเวรา | พยุใหญ่มา | |
| เภตราก็เหเซไป | ||
| สมอก็เกาเสาใบ | ทะลุปรุไป | |
| น้ำไหลเข้าลำสำเภา |