หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
34
ขายเผื่อชอบ
| ขายเผื่อชอบ | ขายโดยมีเงื่อนไขว่าให้ผู้ซื้อได้มีโอกาศตรวจดูทรัพย์สินก่อนที่จะรับซื้อ ในเมื่อผู้ซื้อได้รับทรัพย์สินแล้ว ทรัพย์สินนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ซื้อ ถ้าผู้ซื้อ— | |
| (๑)มิได้บอกกล่าวว่าไม่ยอมรับซื้อภายในเวลาที่กำหนดไว้โดยสัญญา หรือโดยประเพณี หรือโดยคำบอกกล่าว ฤๅ | ||
| (๒)ไม่ส่งทรัพย์สินนั้นคืนภายในกำหนดเวลา ฤๅ | ||
| (๓)ใช้ราคาทรัพย์สินนั้นเสร็จหรือแต่บางส่วน ฤๅ | ||
| (๔)จำหน่ายทรัพย์สินนั้น หรือทำประการใดอันเป็นปริยายว่ารับซื้อทรัพย์สินนั้น | ||
| (ป.ก.พ. มาตรา ๕๐๕, ๕๐๘) | ||
| ขายฝาก | ขายโดยมีข้อสัญญาว่า กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินตกไปยังผู้ซื้อ โดยผู้ขายมีอำนาจไถ่ทรัพย์นั้นคืนได้ในเมื่อไม่เกินเวลาดังนี้— | |
| (๑)อสังหาริมทรัพย์ กำหนด ๑๐ ปี | ||
| (๒)สังหาริมทรัพย์ กำหนด ๓ ปี | ||
| (ป.ก.พ. มาตรา ๔๙๑, ๔๙๔) | ||
| ข้าราชการ | คนที่ทำการหลวง | |
| ข้าราชการตุลาการ | ผู้ที่รับราชการในตำแหน่งเป็นผู้พิจารณาพิพากษาอรรคดีในศาลสถิตย์ยุตติธรรม (ดู พ.ร.บ. ระเบียบข้าราชการตุลาการ พ.ศ. ๒๔๗๑) |
