หน้า:Prachum Kotmai Ratchakan Thi Nueng 2482 (3).djvu/68

หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว

กฎ ๓๖ ข้อ^[1]

ฯข้าฯ ลูกขุนณ	สาลา	เจ้าพญาษรศรี	$\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \ \end{matrix}}\right\}\,}$	๙
		เจ้าพญาชำนาญบริรักษ
		พญากระลาโหม
		พญาธรรมา
		พญาพลเทพ			$\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \ \end{matrix}}\right\}\,}$	๑๖ คน ปฤกษา
		พญาราชภักดี
		พญายมราช
		พระกำแหง
		จหมืน^[2] เสมอใจราช^{[วซ 1]}
	สารหลวง	พระราชครูพระครูพิเชฐ	$\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \\\ \ \end{matrix}}\right\}\,}$	๗
		พระจักระปานี
		พระธรรมสาตร
		พระเกษม
		ขุนหลวงพระไกรสี
		ขุนราชพินิจใจ
		ขุนศรีธรรมราช

พร้อมกันว่า ครั้งสมเดจ์พระพุทธเจ้าหลวงในพระบรมโกฎไห้^{[วซ 2]} มี กฎรับสั่ง
กฎขนอน ๔๐
๒

\scriptstyle {\left.{\begin{matrix}\ \\\ \end{matrix}}\right\}\,}

๔๒ ครั้นสมเดจพระพุทธเจ้าหลวงในพระ

↑ มีใบบอกแก้คำผิดให้แก้ “จหมื่นเสมอใจราช” เป็น “จหมื่นสเมอใจราช” (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)
↑ มีใบบอกแก้คำผิดให้แก้ “ไห้” เป็น “ให้” (เชิงอรรถของวิกิซอร์ซ)

ม.ธ.ก.