อธิบาย เรื่อง เครื่องมะโหรีปี่พาทย์

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ดูฉบับอื่นของงานนี้ที่ ตำนานเครื่องมโหรีปี่พาทย์
ตราของราชบัณฑิตยสภา
  • อธิบาย เรื่อง เครื่องมะโหรีปี่พาทย์
  • พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระดำรงราชานุภาพ
  • ทรงพระนิพนธ์
  • เจ้าจอมสมบุญ รัชชกาลที่ ๕ พิมพ์ในการปลงศพสนองคุณ
  • นายซุ้ย มันประเสริฐ ผู้บิดา
  • ซึ่งได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ทำฌาปนกิจ
  • ที่สุสานหลวงวัดเทพศิรินทราวาส
  • เมื่อปีมะโรง พ.ศ. ๒๔๗๑
พิมพ์ที่โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร

บรรณานุกรม[แก้ไข]

  • ดำรงราชานุภาพ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระ. (2471). อธิบาย เรื่อง เครื่องมะโหรีปี่พาทย์. พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร. (เจ้าจอมสมบุญ รัชชกาลที่ 5 พิมพ์ในการปลงศพสนองคุณนายซุ้ย มันประเสริฐ ผู้บิดา ซึ่งได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ทำฌาปนกิจที่สุสานหลวงวัดเทพศิรินราวาสเมื่อปีมะโรง พ.ศ. 2471).

งานนี้ ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติแล้ว เพราะลิขสิทธิ์ได้หมดอายุตามมาตรา 19 และมาตรา 20 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ซึ่งระบุว่า

ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นบุคคลธรรมดา
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ถึงแก่ความตาย
  2. ถ้ามีผู้สร้างสรรค์ร่วม ลิขสิทธิ์หมดอายุ
    1. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายถึงแก่ความตาย หรือ
    2. เมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก ในกรณีที่ไม่เคยโฆษณานั้นเลยก่อนที่ผู้สร้างสรรค์ร่วมคนสุดท้ายจะถึงแก่ความตาย
ถ้ารู้ตัวผู้สร้างสรรค์ ในกรณีที่ผู้สร้างสรรค์เป็นนิติบุคคล หรือถ้าไม่รู้ตัวผู้สร้างสรรค์
  1. ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้สร้างสรรค์งานนั้นขึ้น
  2. แต่ถ้าได้โฆษณางานนั้นในระหว่าง 50 ปีข้างต้น ลิขสิทธิ์หมดอายุเมื่อพ้น 50 ปีนับแต่ได้โฆษณางานนั้นเป็นครั้งแรก