ประชุมโคลงโลกนิติ/๐๔๐

หน้า ๑๑๓-๑๑๔

สารบัญโคลง

๔๐.

เสโล ยถา เอกฆโน		วาเตน น สมีรติ
เอวํ นินฺทาปสํสาสุ		น สมิญฺชนฺติ ปณฺฑิตา[ก]
ธรรมบท

ก. ภูเขาทั้งแท่งล้วน		ศิลา
ลมพยุพัดมา		บ่ฟื้น

สรรเสริญแลนินทา		คนกล่าว ร้ายนา
ใจปราชญ์ฤๅเด่าดื้น[ข]		เฟื่องฟุ้งจินต์ดล
สำนวนเก่า

ภูเขาเป็นแท่งพื้น		ศิลา
ลมพัดพานไปมา		ห่อนลื้น

สรรเสริญแลนินทา		คนกล่าว นั้นนา
ใจปราชญ์ฤๅแพ่วพื้น		ห่อนได้จินต์ดล
สำนวนเก่า

ภูเขาทั้งแท่งล้วน		ศิลา
ลมพยุพัดพา		บ่ขึ้น

สรรเสริญแลนินทา		คนกล่าว
ใจปราชญ์ฤๅเฟื่องฟื้น		ห่อนได้จินต์ดล
สมเด็จฯ กรมพระยาเดชาดิศร

เชิงอรรถ

^ก คาถาหมายเลข ๔๐ ตรงกับใน พระธรรมบท ร.

^ข ดื้น – กรมศิลปากร (๒๕๓๙) ใช้ ดิ้น

บทอธิบายศัพท์

• ห่อนลื้น – ห่อนฟื้น ไม่พลิก (ลื้น คือ ฟื้น, พลิก)

---

---