ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Thammanun 2438-01-02.djvu/5

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๓๘.pdf/72)
หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว
๓๙๖
เล่ม ๒๑
ราชกิจจานุเบกษา

แลพิพากษาคดีโดยกำหนดดังนี้ คือ

ประการ ความแพ่งทุนทรัพย์ไม่เกิน ๕๐๐ บาท
ประการ ความมีโทษหลวงโดยกำหนดโทษเหล่านี้ คือ
สถาน จำ
สถาน เฆี่ยน
สถาน ปรับไหมไม่เกิน ๕๐๐๐ บาท

มาตรา๑๘ศาลมณฑลมีอำนาจดังนี้ คือ

ข้อบันดาอำนาจที่มีในศาลหัวเมือง

ข้อที่จะพิจารณาพิพากษาคดีทั้งปวงได้ทุกบทกฎหมาย

ข้อที่จะพิจารณาแลพิพากษาความอุทธรณ์ศาลต่ำในมณฑลนั้น

มาตรา๑๙คำพิพากษาคดีซึ่งมีโทษถึงประหารชีวิตรอย่างหนึ่ง ถึงริบสมบัติอย่างหนึ่งนี้ เมื่อศาลได้อ่านให้คู่ความฟังแล้ว ต้องบอกส่งคำพิพากษาเข้ามายังเสนาบดีกระทรวงยุติธรรมให้ทำขึ้นกราบบังคมทูลฯ ก่อน ต่อได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตแล้ว จึ่งจะกระทำตามคำพิพากษาได้ แต่คำพิพากษานอกจากนั้น เมื่อศาลได้พิพากษาแล้ว แลคู่ความมิได้อุทธรณ์ตามกฎหมาย ก็ให้ผู้พิพากษาหมายบอกผู้ว่าราชการเมืองแลกรมการให้บังคับตามคำพิพากษาได้ทุกประการ

มาตรา๒๐คู่ความจะอุทธรณ์คำพิพากษาศาลแขวงแลศาลเมือง ให้อุทธรณ์ต่อศาลมณฑล เมื่อจะอุทธรณ์คำพิพากษาศาลมณฑล จึ่งให้เข้ามาอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์ณสนามสถิตย์ยุติธรรมในกรุงเทพฯ

มาตรา๒๑ผู้พิพากษาซึ่งเปนอธิบดีฤๅเปนประธานในศาลใด เปนผู้รับผิดชอบที่จะรักษาบันดาการในศาลนั้นให้เรียบร้อยถูกต้องตามแบบแผน แลมีอำนาจที่จะตั้ง จะผลัดเปลี่ยน แลบังคับบัญชาพนักงานในศาลได้ทุกตำแหน่ง แต่บรรดาที่ได้ว่าในมาตรานี้ ผู้พิพากษาต้องกระทำแต่โดยที่ได้อนุมัติของผู้บัญชาการเมืองซึ่งเปนผู้รับผิดชอบในฝ่ายธุระการทั่วไป

มาตรา๒๒อธิบดีผู้พิพากษาศาล