ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Prakat 2438-01-04.djvu/1

จาก วิกิซอร์ซ
(เปลี่ยนทางจาก หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๓๘.pdf/81)
หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว
เล่ม ๑๒
๓๙๙
ราชกิจจานุเบกษา

อำนาจศาลหัวเมือง
ที่จะเปรียบเทียบความ

มาตรา๓๑ศาลหัวเมืองมีอำนาจที่จะเปรียบเทียบบันดาคดีซึ่งไม่มีโทษหลวงฤๅเปนคดีมีโทษหลวงเพียงปรับไหมแลอยู่ในอำนาจแห่งศาลนั้น ๆ ให้แล้วต่อกันตามสมควรได้ทุกชั้นในกระบวนพิจารณา ถ้าคู่ความยินยอมในคำเปรียบเทียบ ก็ให้เปนที่แล้วต่อกันได้ในชั้นนั้น ถ้าไม่ยอม ก็ให้ศาลพิจารณาต่อไปให้สำเร็จเด็ดขาดตามลักษณพิจารณาในคดีนั้น ๆ

หมวดที่ ๗
ว่าด้วยพนักงาน
จัดการรักษาพระราชบัญญัติ
พนักงานจัดการรักษาพระราชบัญญัติ

มาตรา๓๒ให้กระทรวงยุติธรรม กระทรวงมหาดไทย แลกระทรวงนครบาล เปนพนักงานรักษาแลจัดการให้สำเร็จตามความในพระราชบัญญัตินี้ตามน่าที่ของกระทรวงนั้น ๆ ทุกประการ

ประกาศมาณวันที่ ๒ มกราคม รัตนโกสินทร ๑๑๔ เปนวันที่ ๙๙๑๔ ในรัชกาลปัตยุบันนี้

ตราราชโองการ
ตราราชโองการ
ประกาศ
ยกศาลราชทัณฑ์พิเฉทมารวมอยู่ใน
ศาลพระราชอาญา แลรวมศาลแพ่ง
เกษม ศาลแพ่งไกสี เปนศาลแพ่ง

มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศทราบทั่วกันว่า

แต่ก่อนความพระราชอาญาคั่งค้างอยู่ในศาลมีมาก จึ่งได้ออกประกาศลงวันที่ ๑๑ มีนาคม รัตนโกสินทร ๑๑๑ ตั้งศาลราชทัณฑ์พิเฉทเพิ่มเติมขึ้นอีกศาลหนึ่ง มีน่าที่ผู้พิพากษาตระลาการเจ้าพนักงานพิจารณาความอาญาเหมือนอย่างศาลพระราชอาญา เพื่อที่จะให้ความปลดเปลื้องแล้วไปไม่ให้คั่งค้างสะสมอยู่ได้ตามกาลเวลา

บัดนี้มีพระบรมราชประสงค์จะให้ผู้มีน่าที่ทำการณศาลในสนามสถิตย์ยุติธรรมรวบรวมกันทำการตามแบบอันดีให้เปนหลักฐานในราชการสืบไป

เพราะเหตุฉนี้ ตั้งแต่นี้ต่อไป ให้เลิกศาลราชทัณฑ์พิเฉทนั้นเสีย ยกมารวมใน