หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
10
ศก ๑๑๖
พระราชบัญญัติ
การขายฝากแลการจำนำที่ดิน
รัตนโกสินทรศก ๑๑๕
มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย นำความกราบบังคมทูลพระกรุณาทรงทราบฝ่าลอองธุลีพระบาทว่า ราษฎรในหัวเมืองมณฑลต่าง ๆ มีคดีพิพาทด้วยแย่งชิงที่สวนที่นากันค้างอยู่ในโรงศาลหัวเมืองหลายเรื่องหลายราย ในคดีเหล่านั้นบางเรื่องพิจารณาได้ความจริงว่า ฝ่ายหนึ่งได้ขายฝากได้จำนำที่ไร่ที่สวนที่นาไว้ โดยมีบริคณห์สัญญาซึ่งทำไว้ต่อกันเปนหลักฐาน แต่เอาโฉนดตราแดงตราจองไปมอบให้ไว้แก่ผู้รับจำนำผู้รับซื้อฝากเปนหลักทรัพย์ ครั้นผู้พิพากษาในศาลนั้น ๆ จะพิพากษาให้ผู้จำนำผู้ขายากไถ่ได้ ก็เกรงจะผิดด้วยประกาศพระราชบัญญัติในรัชกาลที่ ๔ ซึ่งว่าด้วยการวิวาทด้วยการขายสวนขายนา ให้ตัดสินให้เปนสิทธิ์แก่ผู้ถือ
