มาตรา๕๒เมื่อการอันผู้เยาว์ได้ทำลงเปนโมฆียะไซร้ เฉภาะแต่บุคคลซึ่งกล่าวต่อไปนี้จะร้องขอให้เพิกถอนฤๅให้สัตยาบันการเช่นว่านั้นได้ คือ
(๑)ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เยาว์
(๒)ผู้เยาว์นั้นเอง เมื่อมีอายุบริบูรณ์แล้ว
(๓)ทายาทของผู้เยาว์
มาตรา๕๓สิทธิซึ่งจะร้องขอให้เพิกถอนการอันเปนโมฆียะซึ่งผู้เยาว์ได้ทำไปนั้นย่อมระงับสิ้นไปโดยอายุความมีกำหนดห้าปีนับแต่วันที่ได้ทำการเช่นว่านั้น แต่กระนั้นก็ดีกำหนดอายุความนี้ยังฟังไม่ได้ว่าเปนยุติจนกว่าจะล่วงไปปีหนึ่งภายหลังเวลาเมื่อผู้เยาว์นั้นมีอายุบริบูรณ์ฤๅมีผู้แทนโดยชอบธรรมได้ตั้งขึ้นให้แก่ผู้เยาว์นั้นแล้ว
มาตรา๕๔บุคคลวิกลจริตผู้ใด ถ้าภริยาฤๅสามีก็ดี ผู้บุพการี กล่าวคือบิดา มารดา ปู่ ย่า ตา ยาย ทวดก็ดี ผู้สืบสันดาน กล่าวคือลูก หลาน เหลน ลื้อก็ดี ฤๅพนักงานอัยการก็ดี มีคำร้องขอต่อศาลแล้ว ศาลจะมีคำสั่งแสดงว่าผู้นั้นเปนผู้ไร้ความสามารถและตั้งผู้แทนโดยชอบธรรมก็ได้
คำสั่งศาลอันนี้ ให้โฆษนาในราชกิจจานุเบกษาด้วย
